lundi, avril 30, 2018

تودهنی جعفر پناهی به عربده کشهای رژیم در کیهان و در خبرگزاری فارس

           

تودهنی جعفر پناهی به عربده کشهای رژیم در کیهان و در خبرگزاری فارس



جعفر پناهی کارگردان نامدار و مردمدوست ایران و مورد غضب رژیم، در اینستاگرام خود با اشاره به انتقادات شدید اولیور استون کارگردان آمریکایی که برای شرکت در جشنواره «جهانی فجر» به ایران سفر کرده بود، از عملکرد آمریکا،و یاد آوری عربده کشی های کیهان و فارس علیه لیلا حاتمی و وطن فروش خواندن او، تودهنی سنگینی به این دو رسانه فاسد وتبهکار ولایتمدار زده است. متن و لینک حرف حساب او در زیر آمده است.
****************   

  • jafar.panahiهمين دو ماه پيش بود كه ليلا حاتمى در فستيوال برلين گفت: «می‌خواهم از این فرصت استفاده کنم و خشم و تاسف عمیق‌ام را نسبت به نحوه برخورد اخیر با معترضان در ایران ابراز کنم». كيهان و فارس او را وطن فروش و خائن ناميدند ، موجى از مخالفان را بر عليه او به راه انداختند تا عنوان كنند چرا حاتمی مقابل خارجی‌ها چنین سخنانی گفته است . در اين فكرم اگر حرفهايى كه اليوراستون ديروز در جشنواره فيلم فجر گفت ، ليلا حاتمى يك صدم آنرا در باره جمهورى اسلامى مى گفت اكنون سينماى ايران بازيگرى به نام ليلا حاتمى داشت؟ اگر هم داشت حتما در اوين بود.
    لطفا به حرفهاى اليوراستون در خارج از كشورش و آن هم در ايران خوب دقت كنيد ، او گفت: ما (امريكا) عراق را و همین طور لیبی را نابود کردیم و باعث شدیم تروریسم‌ها همه جا پخش شود. سیاستمداران نوع محافظ کار آمریکا، تئوری تخریب خلاقانه دارند و حتی اسمش هم مشمئزکننده است و اصلا فرقی نمی‌کند که رییس جمهور آمریکا که باشد، امریکا هر معاهده جهانی را که لازم باشد زیر پا می‌گذارد. در واقع تلنباری از نابودی را در خاورمیانه باقی می‌گذاریم و اسمش را هم صلح می گذاریم .
    به راستى آيا اليوراستون با اين همه نقد تند بر عليه قدرت ، نظام و سياستمداران كشورش ، خائن و وطن فروش قلمداد ميشود ؟ چرا مايكل مور ، اليوراستون و ...حق دارندبگويند و فيلم بسازند ، اما فيلمسازان ايرانى بايد سكوت كنند . به گفته حميد جبلى:همانگونه كه امام خمينى حق داشت در پاريس از وضعيت ايران سخن بگويند ، ليلا حاتمى هم حق دارد در هر كجاى جهان از مردمش دفاع كند. به راستى مشكل كيهان و فارس چيست ؟ آيا جز اين است كه بجاى آنكه از مردم بگويند و دفاع كنند شده اند بلندگوى قدرت؟ آيا خيانت و وطن فروشى بزرگتر از اين وجود دارد؟

lundi, avril 23, 2018

پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران


پنجاه سالگی کانون نویسندگان ایران



کانون نویسندگان ایران روز شنبه اول اردیبهشت به مناسبت پنجاه سالگی کانون پیام شاد باشی  منتشر کرد. کانون نویسنگان ایران در طول این چند دهه سیاهِ تسلط لبریز از سرکوب و جنایت رژیم پلید آخوندی بر ایران، پیوسته از سوی این رژیم پلید هدف توطئه و جنایت و سرکوب بوده است.  روزهای تلخ و ناگوار دوره «قتلهای زنجیره ای» هم کانون نویسندگان ایران را از ایستادگی در برابر سانسور و دفاع از آزادی بیان  و قلم باز نداشت. بی تردید آنچه ماندنی و تاثیر گذار و مورد ستایش مردم خواهد بود، آثار و کارهای نویسندگان آزادیخواه و مردم دوست و ارتجاع ستیز ایران است و تلاشهای بلاهت بار آخوندها برای محو آثار و اثر حضور نویسندکان آزادیخواه ایران بر جامعه ایرانی، راه به جایی نخواهد برد. پایدار و پیروز باد تلاشهای کانون نویسندگان ایران در سیتز با استبداد و ارتجاع
*********************

 در پیام کانون نویسندگان ایران آمده است:

اول اردیبهشت، روز کانون است . این روز اما در سال 1397 ویژگی دیگری نیز با خود دارد: کانون نویسندگان ایران پنجاه ساله می‌شود. نیم‌قرن پیش درست در چنین روزی 49 نویسنده به عنوان هیئت موسس، مجمع عمومی برگزار کردند و رسما تاسیس "کانون نویسندگان ایران" را اعلام داشتند. و این تجربه‌ای نو بود برای نویسندگانی که تا آن زمان هیچ تشکلی نداشتند. دفاع از آزادی بیان و حقوق صنفی نویسندگان از اصول اساسی مرامنامه‌ی آن بود. بر بستر حاکمیت‌های ضد آزادی صرف استقلال این تشکل و اصل دفاع از آزادی بیان همچون وردی جادویی توفان زایید. توفانی که در این پنجاه سال، جز دو – سه سالی در جریان انقلاب، همه‌جا همراه کانون بود و هرگز نگذاشت روی آرامش و امنیت را ببیند. کانون نیم‌قرن پنجه در پنجه‌ی این توفان که در خیال و کارِ برکندنِ ریشه‌ی آن بوده، بالیده و پیش آمده است، حوادث بسیاری پشت سر گذاشته و فراز و نشیب فراوان دیده و از خیل دام‌های ریز و درشت جسته و اکنون اینجاست در نخستین روز از اردیبهشت 1397، روز پنجاه‌سالگی‌اش؛ همچنان در کار ستیز با سانسور و دفاع از آزادی بیان و متشکل کردن نویسندگان..
این روز فرخنده را به همه‌ی اعضا، نویسندگان و دوستداران کانون شادباش می‌گوییم . لازم است در نکوداشت پنجاهمین سال تاسیس آن به هر نحو مناسب بکوشیم.

کانون نویسندگان ایران

شنبه ۱ اردیبهشت

 منبع متن پیام سایت اخبار روز




jeudi, avril 05, 2018

یادی و ترانه ای از محمد نوری از صداهای ماندگار موسیقی ایرانی


یادی و ترانه ای از محمد نوری از صداهای ماندگار  موسیقی ایرانی



محمد نوری خواننده یی با صدای ویژه و سبک کار ویژه و ارزنده در موسیقی ایرانی بود.  او هم مثل همه هنرمندان موسیقی ایران فشار ممنوعیتها و محدویتهای رژیم پلید آخوندی را تحمل کرد. ترانه در خموشی های سال از زیباترین ترانه های اوست که شعر آن از فروغ فرخزاد است. او در کنسرتی این ترانه را با تغییری که در مصرعی از آن داده شده بود اجرا کرده بود. آن مصرع این بود «می تراود عطر بوسه از گل سرخ لبانت» و نوری خواند « می تراود عطر شادی از وجود گلفشانت». ده سال پیش تقریبا در چنین روزهایی از سال (اول آوریل برابر سیزده نوروز)، من یادداشتی در مورد آن با عنوان «تیغ سانسور بر گلسرخ لبان ترانه» نوشتم که در ضمن اشاره به درنده خویی رژیم، انتقادی (و نه توهین) از این عمل کرده بودم و یاد آور شده بودم که ایشان به چه شکلی می توانست در آن کنسرت یک یاد آوری و اشاره «سربسته ای» به مساله بکند. در آن زمان موجود رقت انگیزی که خودش را شاعر و شاید  همطراز فروغ فرخزاد می داند، فرصت را برای «دیده شدن» مناسب دید در وبلاگ اش  جیغ و داد و هوار که- گویی میراث دار فروغ فرخزاد است- راه انداخت که  من چرا محمد نوری محکوم نکرده ام و کلی نامربوط هم به نوری گفت.
  در آن کنسرت نوری یاد آور شده بود که آهنگ ترانه در خموشی های ساحل از کشورهای «آمریکای لاتن» است. در آن یادداشت به ترانه ای به زبان انگلیسی روی این آهنگ از نات کینگ کُل خواننده آمریکایی سیاهپوست بسیار خوش صدای دهه 40 و50 قرن گذشته میلادی، اشاره کرده بودم و نیز نوری را با خوانندگان معروف و با صدا های ماندگار از ایتالیا و فرانسه مقایسه کرده بودم و لینک ترانه هایی از آنها را داده بودم. لینک آن مطلب در زیر آمده است. هم چنین ترانه ای هم از آن اولین کاسِتی که بعد از انقلاب از نوری منتشر شد، انتخاب کرده ام آن هم ضمیه مطلب است و می شود شنید.
 
 چوپان از آلبوم آوازهای سرزمین خورشید
تیغ سانسور بر گل سرخ لبان ترانه



lundi, avril 02, 2018

به خاک مالیدن پوزه یک آخوند مخالف کنسرت و شادی مردم در شهری از توابع استان بوشهر




به خاک مالیدن پوزه یک آخوند مخالف کنسرت و شادی مردم  در شهری از توابع استان بوشهر
 آخوند روی صحنه می رود و اقدام به پاره کردن «بنر» های نصب شده می کند ولی  مردم او را هو می کنند و از سالن بیرون می اندازند و او ناچار می شود دمش را روی کولش بگذارد و مثل سگ کتک خورده محل را ترک کرد


dimanche, avril 01, 2018

دو ترانه از زنده یاد مرضیه: نسیم فروردین و ترانه بهارم دخترم

دوترانه از زنده یاد مرضیه:1

نسیم فروردین

2

ترانه بهارم دخترم


****


انتقاد و گله علی کارونی خواننده عرب اهوازی از «عرب زبان» خطاب کردن عربهای خوزستان

انتقاد و گله علی کارونی خواننده عرب اهوازی از «عرب زبان» خطاب کردن عربهای خوزستان در یک برنامه پخش تلویزیونی

مصاحبه دریادار سیاری با خبرگزاری رژیم(سه سال پیش) که به خاطر انتقادات او از تبعیض و تحریف در مورد ارتش از صفحه آن خبرگزاری حذف شد و خبرنگاران مورد بازجویی قرار گرفتند

  مصاحبه دریادار سیاری با خبرگزاری رژیم (سه سال پیش) که به خاطر انتقادات او از تبعیض و تحریف در مورد ارتش از صفحه آن خبرگزاری حذف شد و خبرن...