درفش

طنز جالب محمد رضا عالی پیام(هالو) با عنوان «من که دیگه رأی نمیدم»

2012-02-02T10:03:00.003+01:00

طنز جالب محمد رضا عالی پیام(هالو) با عنوان «من که دیگه رأی نمیدم»

دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد

2012-01-30T12:41:00.002+01:00

دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد
ایرج شکری
انعکاس اخبار مربوط به دریافت جایزه گلدن گلوب توسط فرهادی حاشیه هایی داشت که سبب سوزش ولایتمداران و جفتک پرانی آنها شد. آنچه بیشترین تاثیر در این جفتک پرانی را داشت، انتشار عکسی از دست دادن اصغر فرهادی با آنجیلینا جولی ( در دیداری خارج از مراسم رسمی) بود. البته کروات زدن فرهادی و پاپیون زدن پیمان معادی بازیگر فیلم- که عکسهاشان در صفحه اول برخی از روزنامه های ام القرای اسلام قرار گرفت- کاری بود که ولایتمداران بی کراوات و «یقه حسنی»(یقه ملّایی) پوش را حتما خوش نمی آمد، اما از آنجا که دیگر در داخل کشور کروات زدن مردان به رژیم تحمیل شده است، آنها این مورد را بدون سر و صدا «قورت دادند». جفتک اندازی و آثار سوزش، اول از همه در خبرگزار فارس- که توسط « دام»هایی که سر در آخور سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دارند، گردانده می شود- دیده شد.خبرگزاری فارس در مطلبی در 25 دی، در مورد دریافت جایزه گلدن گلوب، با اشاره به دست دادن فرهادی با انجلا جولی نوشت:« فرهادی با این اقدام - که البته در گذشته هم در جشنواره فیلم برلین صورت گرفته بود - نشان داد چیزی از عرف دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران نمی‌داند و مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هم این روابط را به او یاد نداده‌اند». از آنجا که این لمپن- پاسداران هرجا که دلشان خواست، هر عرف و قانونی را زیر پا می گذارند و مثلا حمله به سفارت خانه ها توسط اراذل و اوباشی نظیر خودشان را سازمان می دهند و هدایت می کنند و بعد آن را به عنوان« اقدام انقلابی دانشجویان»، مورد تجلیل قرار داده و انعکاس می دهند، یا هرجا دلشان خواست به اسم قانون و «حفظ ارزشهای اسلام و انقلاب اسلامی» مردم را مورد یورش قرار می هند، برای هنرمندان هم «رعایت عرف دیپلماتیک جمهوری اسلامی » را وظیفه قرار داده اند و از وزارت ارشاد رژیم به خاطر عدم تذکر در این مورد انتقاد کرده اند. بد نیست این را هم یاد آوری کنم که هم احمد شاه مسعود افغانی که رهبری «مجاهدین» علیه «سپاه کفار» و کمونیستها را به عهده داشت، در سفری که به اروپا آمده بود با زنان دست داد و هم مقامات وهابی سعودی هم با زنانی از مقامات خارجی که به آن کشور می روند، یا در خارج از کشورسعودی با آنان دیدار می کنند، دست می دهند. اخیرا مدیر بنیاد فارابی گفته است که حضور سینماگران در خارج از کشور «ضابطه مند» خواهد شد. نقش این بنیاد بنا بر اساسنامه اش از آغاز « بازوی اجرایی معاونت سینمایی در طرح و اجرای سیاست‌ها» بوده است. میرعلایی مدیرعامل بنیاد فارابی در مصاحبه یی با خبرگزاری مهر در 7 بهمن با اشاره به «حاشیه های به وجود آمده برای سینمای ایران در ماههای اخیر»، گفته است:«باید قانون و ضوابط مشخصی به منطور حضور سینماگران ایرانی در خارج از کشور تدوین شود» و یا آور شده است شمقدری معاون سینمایی وزارت ارشاد برای به سرانجام رساند این «پروژه» فعالیتهایی را انجام داده است و در ضمن تاکید کرده که « سینماگران باید به قوانین دیپلماسی کشور خود با سایر کشورها آگاه باشند و برای این که حضور بی حاشیه ای داشته باشند باید به قوانین احترام بگذارند» این کارگزار رژیم تاکید کرده است که «دلایلی چون ناآگاهی و بی‌اطلاعی دلایل قابل قبولی نیست». او ضمن «بیشرمانه» خواندن اقدام اخیر گلشیفته فراهانی، با اشاره به اعتراض چند«بانوی سینما» به «اظهارات نادرست یک سینماگر»، اظهار تاسف کرد که چرا آنها در این مورد سکوت کرده اند. همه می دانند آن اعتراض به خاطر دهن دریدگی و اهانتی بود که فرج الله سلحشور به زنان بازیگر وفعال در عرصه سینما کرده بود، در حالی که اقدام گلشیفته فراهانی یک اقدام و رفتار فردی، آن هم در خارج کشور بوده است و به دیگران ارتباطی نداشت که در برابر او موضع جمعی بگیرند. این فلان فلان شده با این اظهارات نیّتی جز ایجاد و راه انداختن موج فشاری روی زنان هنرمند سینما، برای واداشتن آنان به موضعگیری علیه گلشیفته ندارد، همچنان که از این فشارها بر پدر او هم وارد آوردند ولی او پاسخ محکمی به آنان داده و گفت رفتار دخترش در خارج کشور ربطی به او ندارد از مزاحمان خواست که دست از سرش بردارند و آنها را سست عنصر نامید و به آنان یاد آور شد که چرا در زمانهای دیگر به یادش نبودند(*). اما اوباش ولایی اینبار «بیضه» او آویزان شدند که نه خیر رفتار دخترت به تو مربوط است و این تخمی است که تو کاشته اید!
در زمینه رعایت آن «قوانین دیپلماسی کشور»، این مردک از سینماگران انتظار دارد، معیارها و ضوابطی را که دیپلماتهای رژیم آخوندی بکار می گیرند که از جمله دست ندادن مردان با زنان و زنان را، حتما رعایت بکنند. البته زنان سینماگری که به خارج می آیند برای نخوردن برچسب بی بند وباری و به درد سر نیافتادن در باز گشت به ام القرای اسلام، حجاب و یا پوشاندن موی سر و دست ندان با مردان را در ظاهر شدن در اجتماعات رعایت کرده اند، اما حالا «ارشاد کنندگان» می خواهند کلا برای تحمیل معیارهای آخوندی به سینما گران در زمان حضورشان در خارج از کشور، ضابطه تعیین کنند. هنجار شکنی از سوی مردان یکبار قبلا در زمان جایزه گرفتن عباس کیا رستمی برای فیلم طعم گیلاس، با بوسیدن صورت کاترین دونوو اتفاق افتاد بوده که حمله ها و سرزنش هایی از سوی «نیروهای ارزشی» به سوی او روانه شد. حالا معلوم نیست که این ضوابط را تاکجا می خواهند گشترش بدهند، مثلا آیا شامل ممنوعیت غذا خوردن سینماگران در رستورانهایی که در آنها مشروبات الکلی سرو می شود و یا ممنوعیت استفاده از توالت فرنگی و «التزام عملی» به استفاده از آفتابه! و رعایت «آداب تخلّی» بر مبنی رساله های مراجع معظم تقلید را هم می شود یا نه. این را هم بد نیست یاد آوری کنم که شیرین عبادی برای گرفتن جایزه نوبل صلح، بدون روسری در مراسم حضور یافت و این خشم محافل مختلف رژیم را برانگیخته بود،اودر این مورد در مصاحبه یی یاد آور شد که قوانین جمهوری اسلامی را در ایران رعایت کرده و می کند، اما این قوانین نمی تواند به خارج از مرزهای ایران تعمیم بیابد و او که پیوسته بر مسلمان بودن خودش تاکید دارد، یاد آور شد که بنا بر اعتقاد خودش عمل کرده است.
از سوی دیگر، شمقدری معاون امور سینمایی وزارت ارشاد که در کینه توزی و سیتز با سینماگران کشور عزم جرم کرده بود که خانه سینما را هر طور شده منحل کند- اقدامی که به تازگی دوهزار سینماگر به آن اعتراض کرده اند- و برای کنترل فعالیتهایی سینمای کشور، دست به کار راه انداختن تشکیلات جدیی به نام «سازمان امور سینمایی کشور» شده و در یک گفتگوی رادیویی در این زمینه در پاسخ به سوالی در مورد تقدیر از فرهادی، به آوردن این بهانه که فعلا به خاطر برگزاری جشنواره فجر کار سنگینی در حال انجام است و فرصت پرداختن به فرهادی نیست گفته است که اگر فرهادی اسکار را دریافت کرد، آنوقت فکری برای آن خواهند کرد و افزوده است که:« در شرایط فعلی که ایران در مرکز توجه قرار گرفته، شرایط سیاسی را به نفع این فیلم می بینم و احتمال می دهم که به عنوان یک سیگنال مثبت بخواهند با در نظرگرفتن جایزه ای برای این فیلم نشان دهند که با ایران دشمنی ندارند». واقعا اگر «جایزه یی» برای جاکشی وحرامزادگی بود، به هیچ رقیبی به همین شمعقدری تعلق می گرفت که با این حرف اولا می خواهد بگوید که اگر فیلم فرهادی اسکار بگیرد به خاطر ارزش فیلم نیست بلکه برای فرستادن «سیگنال مثبت» به رژیم است، ثانیا، پیشاپیش دارد اسکاری را که ممکن است به فیلم فرهادی یعنی به سینمای ایران تعلق بگیرد که قبلا در دهها جشنواره مورد ستایش قرار گرفته است و بنا بر آماری از زمان جشنواره برلن تا کنون بیش از 50 جایزه را به خود اختصاص داده است، به نفع رژیم مصادره می کند. تا آنجا که به «سینگنال مثبت فرستادن» آمریکا و تصریح عدم دشمنی آن کشور با رژیم مربوط می شود اولا این رژیم است که شعار مرگ بر آمریکا می دهد و پرچم آمریکا را در رژه های نظامی لگد کوب می کند، آمریکا خواهان سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی نبوده و جرج بوش هم اگر رژیم را محور شر قرار داد، اقدام جدی علیه رژیم نکرد. دیگر این که بارها و بارها مستقیم و از زبان بالاترین مقام یعنی روسای جمهوری آمریکا بر این مساله تاکید شده که آمریکا دشمن جمهوری اسلامی نیست و خواهان حل مسالمت آمیز مسائل موجود است و اگر شمقدری از هیچ کدام از اینها خبر نداشته باشد، حتما از اظهارات صریح سخنگوی مسلط به زبان فارسی وزرات خارجه آمریکا- آلن- بایدمطلع باشد که در پاسخی به سوال عنایت فانی مجری برنامه بی بی سی تاکید کرد که «خواجه حافط شیرازی هم می داند که مامی خواهیم مذاکره کنیم». موفقیت فرهادی هم مثل سایر دستاوردها در زمینه های ورزشی و فرهنگی و علمی به مردم ایران تعلق دارد، موفقیتهایی که اگر سیاستهای سرکوبگرانه و سدها و موانع فراوانی که آخوندهای فرومایه با انواع ضوابط ارتجاعی و تبعیض آمیز بر سر راه استعدادهای ایران قرار دادند، نبود، حتما بسیار بیشتر از اینها بود. همه بیاد داریم که چگونه شادمانی و رقص و پایکوپی «هنجار شکنانه» مردم در خیابانها به خاطر پیروزی تیم ملی فوتبال ایران در راه یافتن به مسابقات جام جهانی، رژیم آخوندی را به وحشت انداخت و تلاش برای مهار و مقابله با آن کردند. حالا باید منتظر ماند و دید که در صورت موفقیت فرهادی در گرفتن اسکار رژیم با واکنش مردم چقدر می تواند با مردم کنار بیاید . اگر چه به خاطر کوچکی دامنه جمعیت سینما دوستان به نسبت فوتبال دوستان، و نیز تفاوت نوع حساسیت و رفتار هیجانی این دوجمعیت، به مراتب کم دامنه تر و متفاوت از واکنش در مورد فوتبال خواهد بود.
*- http://www.parsine.com/fa/news/56268
10 بهمن 1390 – 30 ژانویه 2012
http://iradj-shokri.blogspot.com/

ترانه زیبای The Sound of Silence - که در فیلم گراجوئت با شرکت داستین هافمن جزو موزیک متن آن بود

2012-01-27T10:18:00.004+01:00

ترانه زیبای The Sound of Silence - که در فیلم گراجوئت با شرکت داستین هافمن جزو موزیک متن آن بود

صحنه یی از فیلم به یاد ماندنی دکتر ژیواگو و صحنه یی از یک فیلم نصرت کریمی با شعری طنز آمیز همراه موزیک متن آن

2012-01-25T13:12:00.006+01:00

صحنه یی از فیلم به یاد ماندنی دکتر ژیواگو همراه موزیک متن آن

صحنه یی از فیلمی که با عنوان «حمومی» کار نصرت کریمی معرفی شده است. بیش از آنچه دیدنی باشد، شعر طنز آمیز آوازی که خوانده می شود شنیدنی است.

گلشیفته فراهانی، نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان

2012-01-22T16:25:00.012+01:00

گلشیفته فراهانی، نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان
ایرج شکری

مقدمه - نقطه اوج مخالفت خمینی با شاه در ماجرای اصلاحات سال 1341 به ظهور رسید. شاه اصلاحاتی را در 6 ماده در ششم بهمن همانسال به رفراندام گذاشت که بعد «انقلاب سفید» و «انقلاب شاه و ملت» نامیدش. ماده پنجم این اصلاحات، اصلاح قانون انتخابات و دادن حقوق سیاسی برابر به زنان با مردان در رای دادن و در انتخاب شدن بود که تا آن زمان، زنان مثل دیوانگان یا مجرمانی که از حقوق اجتماعی محروم باشند، از چنین حقی محروم بودند.حالا کاری نداریم که انتخابات در رژیمی که آزادی بیان و آزادی احزاب وجود ندارد، چه معنی می تواند داشته باشد. همین ماده بود که خمینی آن را تهدید بزرگ برای اسلام دید که از نظر او روحانیت و قرآن را هدف قرار داده بود. همین ماده بود که سبب اعلام عزا و تحریم نوروز سال 1342 از سوی او شد. خمینی پلید در اعلامیه یی که به این مناسبت منتشر کرد گفته بود:« دستگاه جابر در نظر دارد تساوي حقوق زن و مرد را تصويب و اجرا كند. يعني احكام ضروريه اسلام و قرآن كريم را زير پا بگذارد، يعني دخترهاي هجده ساله را به نظام اجباري ببرد و به سربازخانه‌ها بكشد، يعني با زور سرنيزه دخترهاي جوان عفيف مسلمانان را به مراكز فحشا ببرد. هدف اجانب، قرآن و روحانيت است. دست‌هاي ناپاك اجانب با دست اين قبيل دولت‌ها قصد دارد قرآن را از ميان بردارد و روحانيت را پايمال كند»(1).
خمینی در ادعای زیر پا گداشته شدن «احکام قرآن کریم» با برابرشدن حقوق زنان با مردان البته بر حق بود، چرا که قرآن کریم به برتری مردان بر زنان تصریح دارد و خدای محمد و خمینی در قرآن گفته است:«الرجال قوامون علی النساء...»( آیه 34 سوره نساء). این که حالا بعضی ها در رژیم اسلامی می خواهند این مساله را به شیوه گوناگون ماست مالی کنند و آن را این طور تفسیر کنند که منظور از این برتری مسئولیت بیشتر مرد در اداره امور زندگی است، با نظرات صریح «حضرت امام» در اطلاعیه عزا گرفتن در نوروز 42، و آن چه به زنان ایران در این بیش سال روا داشته اند، همخوانی ندارد. با چرخش دوران و پانزده سال بعد از صدور آن اطلاعیه، در پی رویدادهایی که منجر به قیام و انقلاب علیه رژیم سرکوبگر و دست نشانده محمدرضا شاه شد، همین خمینی به عنوان نایب امام زمان و با عنوان «امام خمینی» بر اریکه قدرت تکیه زد. این آخوند مرتجع مردم فریب و جنایتکار، از وقتی که قدرت را به دست گرفت دائم در سخنرانیها می گفت که ادرات ما مرکز فحشا بود آموزش پرورش ما مرکز فحشا بود... با به قدرت رسیدن خمینی، پایمال کردن حقوق و ارعاب زنان ایران، با زمزمه های آزاد شدن تعدد زوجات و سرکوبی آشکار زنان، با شعار «یا روسری یا تو سری» آغاز شد و البته می دانیم که این قدم اول بود و به زودی دوران فرو کردن زنان در کیسه هایی به رنگهای تیره که «مانتو اسلامی» نام گرفت و تا مچ پای زنان فرود می آمد، فرارسید. در فرهنگ و بینش آخوندی زنان به طور کلی مایه فساد و گمراهی هستند، چون با معیارهای آخوندی ، مرد مسلمان در واقع مثل سگ یا چرنده و درنده یی است که به بوی همنوع ماده «تحریک» می شود و رابطه بین مرد مومن مسلمان با زن رابطه «نر»، با «ماه» است رابطه همکار، رابطه استاد و دانشجو، رابطه بیمار و پرستار، اینها معنی ندارد. تنها عامل انسانی در این مکتب که آن رااز دنیای چارپایان یا درندگان متفاوت می کند، مساله «محرم و نامحرم» است. فقط در رابطه محرم به عنوان مادر و خواهر و خاله وعمه و بستگانی که شرعا مجامعت با آنان حرام است، مسلمان نر، دیگر از ماده بودن همنوع تاثیر نمی پذیرد واز آفت و انحراف در امان است. با معیارهای همین دیدگاه، حضور همنوع ماده در زندگی اجتماعی محدویت هایی را الزامی می کند که آوار همه این محدویتها بر سر زنان فرود می آید. جمهوری اسلامی خمینی با چنین بینشی بر ایران سال 57 تحمیل شد و مقاومت زنان در برابر آن هم از همان ابتدا و با راه پیمایی اعتراضی زنان در اسفند همان سال شروع شد. زنان در گروههای پیشرو انقلابی فعالانه شرکت داشتند و با کشتاری که خمینی علیه گروههای سیاسی به راه انداخت، در شکنجه گاهها و زندانها با تحمل رنج جانکاه، ازجمله تجاوز جنسی، اعدام شدند و جان باختند. در مواردی کودکانی که همراه مادرشان دستگیر شده بودند، یا بعد از دستگیری زنان حامله در زندان به دنیا امده بودند از توحشی که مکتب خمینی علیه زنان بکار می گرفت در امان نبودند و نمونه های جگر سوز آن را در گزارش تحقیقی که شادی صدر در مورد تجاوز جنسی در زندانهای رژیم خمینی در دهه 60
نوشته می توان دید.
****
گلشیفته فراهانی و عصیان عریان
انتشار عکس نیمه تنه عریان گلشیفته فراهانی هنرمند وبازیگر سینما و ویدئو کوتاهی که در آن سینه خود را عریان می کند، واکنشهایی متفاوتی را سبب شد. در ام القرای اسلام البته با نوعی «استقبال» در سیاتهای رژیم رو به رو شد تا گلشیفته را مورد حمله قرار بدهند. رژیمی ها خشنود بودند از این که می توانند از این اقدام بهره برداری دلخوهشان را بکنند و در سیاتهای ولایتمدار یاد وارشوند که پیوستن به سینمای هالیود«سقوط اخلاقی» را به همراه دارد و سایت تابناک با موذی گری تلاش کرد که این موضوع را هم به کاربران القاء کند که این اقدام گلشیفته برای تحت الشعاع قرار دادن برنده جایزه گلدن گلوب شدن فرهادی بوده است.
گلشیفته به خاطر بازی در فیلمی آمریکایی در کنار لئوناردو دوکاپریو، به نام «مجموعه دروغها»، از سوی وزارت اطلاعات رژیم مورد بازجوئیهای متعد قرار گرفت و آنطور که در یکی از مصاحبه یش گفت پوست او را کنده بودند. طبیعی است که تحت فشار قرار گرفتن توسط بازجویان همان دستگاهی که درنده خویی و بی شرمی آنها در بازجویانش در ماجرای بازجویی از همسر سعید امامی، با درزکردن به بیرون و انتشار در اینترنت و یوتیوب خیلی ها از آن آگاه هستند، باید برای هنرمند جوانی چون او که هیچ کار خلافی هم نکرده بود خیلی تکان دهنده بوده باشد. به هرحال این اقدام گلشیفته فراهانی یک اعتراض و دهن کجی به رژیمی است که علاوه بر سرکوبی و اخنتاق گسترده و سانسور در آثار فرهنگی و هنری، با تحمیل معیارهای ارتجاعیش به زنان(شبیه رفتار یهودیان ارتدوکس اسرائیل نسبت به زنان) ظلم مضاعفی را به زنان ایران تحمیل کرده است. من گرچه موافق این روش نیستم اما از گلشیفته حمایت می کنم و معتقدم باید از او در کشیده سنگینی که به گوش متشرّعان مستبد نواخت، حمایت کرد. این نسل، نسلی که زیر سیطره رژیم اسلامی کودکی راطی کرده و به جوانی رسیده و در حال عبور از سالهای جوانی است، به مراتب بیش از آن چه ما در سنین جوانی در رژیم گذشته تحت فشار و ارعاب بودیم، تحت فشار و ارعاب و در رنج از کمبوها بوده اند. در رژیم گذشته حریم زندگی خصوصی و ظاهر افراد مورد تعرض پلیس نبود و یکبار هم یک رئیس شهربانی در دستور بازداشت جوانان مو بلند(که بیشتر بالای شهری ها بودند) و تراشیدن سر آنان را داده بود، فورا از کار برکنار شد. تلاشهای رژیم برای قالب گرفتن رفتار جوانان و امت سازی از آنان البته شکست خورده و واکنشهای گونانی در این زمین دیده می شود. طنز روزگار آن که زیر ابرو برداشتن مردان ، بین ورزشکاران و بین مجریان مرد صدا و سیمای جمهوری اسلامی هم راه یافته چنان که انتقاداتی در این زمینه در سایتهای رژیم درج شده است2. این رژیم حتی با عروسک باربی مشکل دارد و آن را تهدیدی برای ارزشهای آخوندی می داند. مدل اسلامی «دارا» و «سارا» از بدو تولدش شکست خورده بود و حجت اسلام زم که زمانی تولید سینمایی اسلامی را مدیریت می کرد و خود مبتکر تولید «عروسک ملی» بود(3)، خود حدود ده سال پیش به این شکست اعتراف کرد. اخیرا رژیم دوباره دست به جمع آوری عروسک باربی زده و روز اول بهمن در اخبار آمده بود که چندین مغازه به خاطر عدم رعایت ممنوعیت فروش عروسک باربی پلمب شده است. اگر امروز موراد متعدد اسید پاشی به صورت زنان اتقاق می افتاد، زمینه ساز و عامل اصلی آن به نظر من اداره کشور توسط صاجبان همان تفکری است که به «آیه شریفه» یی که قبلا به آن اشاره شد و آموزهایی از این دست،معتقدند و تعلیمات و تبلیغات و رفتار زن ستیزانه یی است که رژیم نسبت به زنان در جامعه گسترده که در یک کلام، در اطاعت طلبی از زن خلاصه می شود. واژه «زن ذلیل» هم به نظر می رسد از ابداعاتی است که «فرهنگ سازان» ولایت مدار در مورد مردانی به کار می برند که رعایت نظر همسرانشان را می کنند.

کالای جنسی شدن زن، منزلتی ندارد
در پایان لازم می دانم نظر خودم را در مورد یک نکته هم بیان کنم. من با این فرمایشات که جسم زن به خودش تعلق دارد و هرکاری دلش خواست می تواند بکند، مخالفم. این اختیار نمی تواند بی مرز باشد. اگر این اختیار زن را تا حد یک کالای جنسی تنزل داد، دیگر ابتذال است که آغاز می شود. تن فروشی آخر خط آن نوع اختیار است. این نوع حدود در این سوی دنیا هم هنوز وجود دارد و پولسازی و کسب در آمد به هر شکلی، نتوانسته آن را کاملا لگدمال کند. چند سال پیش در پاریس یک طراح مد لباس زیر زنان، دست به «ابتکار»ی زده بود و آن این بود ایشان (خودش هم زن بود)، برای نمایش آن لباسهای زیر زنانه، آن را بتن مانکها کرده بود و آنها را به پشت و ویترین های فروشگاه بزرگ و لوکس پاریس که گالری لافایت نام دارد آورده بود که با قرار دان صندلی و میز توالت و تخت و به شکل اتاقهایی برای حضور مانکها آماده شده بود. در پی این اقدام، هم انجمن زنان کاتولیک و هم زنان فمنیست، در اعتراض به آن تجمع و تظاهراتی در برابر آن فروشگاه که از مراکز اصلی خرید توریستهایی است که از همه جای دنیا به پاریس می آیند، به راه انداختند. آنها این اقدام توهین به حرمت زن و تنزل آن تا حد یک کالا می دانستند و اصرا داشتند باید این تبلیغ کالا تعطیل شود و چنین نمایشی باید در سالن و به روال نمایش مد صورت بگیرد. اگر اخبار این ماجرا درست به یادم مانده باشد این تظاهرات دو یا سه روز ادامه داشت و وقتی پایان یافت که به آن نمایش پایان داده شد. نکته دیگر مثل عریان شدن در فیلماست. هیچ دلیل ندارد که ما به پذیریم یا فکر کنیم که اگر در فیلمی صحنه «رختخوابی» به ویژه از نوع «اکشن» ولخت درهم پیچیدن و بالا پایین رفتن نبود، آن فیلم خوب از آب در نخواهد آمد. در خیلی از فیلمهای غربی و برخی کشورهای دیگر چنین صحنه هایی دیده می شود. اما واقعا به غیر از این هم ممکن است و در بین فیلمهای غربی هم فیلمهای بسیاری هستند که چنان صحنه هایی در آنها نیست و فیلمهای خیلی خوبی هم هستند. هنرمند سینما هم می تواند انتخاب کند که چه نقش و شرایطی را بپذیرد یا نپذیرد. کلودیا کاردیناله هنرمند سرشناس دهه های پررونق سینما در نیمه دوم قرن بیستم، چند سال پیش در یک برنامه تلویزیونی ضمن پاسخ به پرسش هایی که در مورد خاطرات و کارهایش می شد، یاد آور شد که در هیچکدام از دهها فیلمی که بازی کرده است، در برابر دوربین لخت نشده است.
در سینمای قبل از انقلاب، زنان نیمه عریان و با سینه های عریان را در فیلمهای مختلفی می توان دید که نمونه هایی از آن در یوتیوب هم قابل دسترسی است. سُس سکس با نمایش «لنگ و پاچه» همراه با رقصهای کپل جنبان برای به خورد تماشاچی دادن فیلمهایی که لمپنیسم فرهنگ جاری در آن بود، ویژگی بخشی از فیلمهای آن روزگار بود. به هر حال این به خود گلشیفته مربوط است که چه مسیری را انتخاب کند. اما به نظرمی رسد که در هر حال او دو انتخاب در برابر خود دارد، یکی صرفا تلاش برای یافتن نقش و بازی در فیلم با پذیرفتن همه آنچه در این دیار از او خواسته می شود است با قطع ارتباط کامل با ریشه و بی اعتنا مردم سرزمینش، یکی با در نظر گرفتن معیارهای زندگی عرفی مردمی که به آن تعلق دارد و آن چه برای بخش سینما دوست و سینما رو مردم در ایران و دوستدارانش قابل هضم است. البته روشن است فیلمهای گلشیفته هرچه باشد، تا این رژیم هست، در ایران نمایش داده نخواهد شد اما تردیدی نیست که کپی های فراوانی از آن به داخل کشور خواهد رفت.
---------------------------------------------------------
منابع و توضیحات:
اعلاميه خميني به مناسبت تحريم نوروز 1342
بسم الله الرحمن الرحيم
انالله و انااليه راجعون
روحانيت اسلام امسال عيد ندارد
دستگاه حاكمة ايران به احكام مقدسة اسلام تجاوز كرده و به احكام مسلمة قرآن قصد تجاوز دارد، نواميس مسلمين در شرف هتك است و دستگاه جابر با تصويبنامه‌هاي خلاف شرع و قانون اساسي مي‌خواهد زن‌هاي عفيف را ننگين و ملت ايران را سرافكنده كند.
دستگاه جابر در نظر دارد تساوي حقوق زن و مرد را تصويب و اجرا كند. يعني احكام ضرورية اسلام و قرآن كريم را زير پا بگذارد، يعني دخترهاي هجده ساله را به نظام اجباري ببرد و به سربازخانه‌ها بكشد، يعني با زور سرنيزه دخترهاي جوان عفيف مسلمانان را به مراكز فحشا ببرد.
هدف اجانب، قرآن و روحانيت است. دست‌هاي ناپاك اجانب با دست اين قبيل دولت‌ها قصد دارد قرآن را از ميان بردارد و روحانيت را پايمال كند. ما بايد به نفع يهود امريكا و فلسطين هتك شويم، به زندان برويم، معدوم گرديم، فداي اغراض شوم اجانب شويم.
آنها اسلام و روحانيت را براي اجراي مقاصد خود مضر و مانع مي‌دانند، اين سد بايد به دست دولت‌هاي مستبد شكسته شود.
موجوديت دستگاه، رهين شكستن اين سد است. قرآن و روحانيت بايد سركوب شود. من اين عيد را براي جامعة مسلمين عزا اعلام مي‌كنم، تا مسلمين را از خطرهايي كه براي قرآن و مملكت قرآن در پيش است آگاه كنم. من به دستگاه جابر اعلام خطر مي‌كنم. من به خداي تعالي از انقلاب سياه و انقلاب از پايين نگران هستم. دستگاه‌ها با سوء تدبير و با سوءنيت گويي مقدمات آن را فراهم مي‌كنند. من چاره را در اين مي‌بينم كه اين دولت مستبد به جرم تخلف از احكام اسلام و تجاوز به قانون اساسي كنار برود و دولتي كه پايبند به احكام اسلام و غمخوار ملت ايران باشد بيايد. بارالها من تكليف فعلي خود را ادا كرم: «اللهم قد بلغت» و اگر زنده ماندم تكليف بعدي خود را به خواست خداوند ادا خواهم كرد.
خداوندا، قرآن كريم و ناموس مسلمين را از شر اجانب نجات بده.
روح‌الله الموسوي الخميني
http://www.ir-psri.com/Show.php?Page=ViewArticle&ArticleID=197&SP=Farsi
http://www.asriran.com/fa/news/60100 2-
http://aftabnews.ir/vdcc0xqo.2bqm18laa2.html
3- آخوند محمد علي زم در مورد عدم استقبال كودكان و خانواده هاي ايراني از عروسك «دارا و «سارا» در روزنامه همشهري 21 و 23 ارديبهشت سال (1382) نوشته بود: «- بحث طراحی و ارائه عروسك‌های ملی را برای اولين بار در ابتدای دهه شصت در حوزه هنری مطرح كردم. به خاطر دارم كه در يكی از همان اولين جلسات گفتم كه داشتن يك عروسك ملی برای ملتی كه تصميم گرفته استقلال و اقتدار فرهنگی داشته باشد ضرورتی اجتناب ناپذير است. - دارا و سارا سعی در حفظ سنت‌ها دارند و می‌خواهند ارزش‌های به ميراث رسيده را حفظ كنند اما تكليف كودك را در رويارويی با مدرنيسم روشن نمی‌كنند- باربی دست كودك شما را گرفته و با خود به جايی برده است كه سارا هم اگر رويش می‌شد لباسش راعوض مي كرد و به دنبالش مي تاخت. - اگر برای انعطاف حركات بدنی، امتيازی در نظر بگيريم و مثلاً نمره باربی را در اين زمينه پانزده از بيست بدانيم متأسفانه بايد به سارا و دارا گفت كه بروند و شهريور برگردند».
‎ محمد علي زم تا سال 1380 در راس حوزه هنری سازمان تبليغات اسلامي قرار داشت، جایی که کانونی برای پرورش و حمایت از کسانی مثل محسن مخملباف در فیلمهای اولیه اش، و «شاعران» و نویسندگانی از ستایشگران خمینی بود.

لینک دو مطلب دیگر در مورد گلشیفته در درفش یکی مطلب نگارنده است و لینک پایین تر مصاحبه او با رونامه اینترنتی اعتماد ملی است
http://iradj-shokri.blogspot.com/2008/10/blog-post_4169.html

http://iradj-shokri.blogspot.com/2008/10/blog-post_442.html

2 بهمن 1390 – 22 ژانوبه 2011

زنان در نیروهای مسلح پاکستان

2012-01-15T10:42:00.006+01:00

زنان در نیروهای مسلح پاکستان

در نیروهای مسلح پاکستان زنان در نیروی دریایی و در نیروی هوایی (خلبان) و پلیس موتور سوار و.. حضور دارند. زنان هم با حجاب و هم بی حجاب در کنار یکدیگر در نیروهای مسلح پاکستان دیده می شوند، نه با چادر مشکی و آن شکل مسخره که در رژیم آخوندی برای زنان در نیروی انتظامی تعیین شده. رژیم مرتجع و سرگوبگر آخوندی بعد از رژیم سعودی، بیشترین تبعیض را علیه زنان بکار گرفته است.

روی آوردن پزشکان به مسافرکشی!

2012-01-06T12:04:00.001+01:00

روی آوردن پزشکان به مسافرکشی!
اريخ انتشار: ۱۶ دي ۱۳۹۰ - ۱۳:۲۹

منبع: خبرگزاری مهر
مهر:رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران با اشاره به مشکلات پزشکان برای تامین هزینه های مطب بعد از هدفمندی یارانه ها، اظهارداشت: متاسفانه این وضعیت باعث شده تا تعدادی از پزشکان به سراغ ساختمان سازی، موبایل فروشی و گاهی اوقات مسافرکشی بروند.

دکتر ایرج خسرونیا به وضعیت معیشتی پزشکان اشاره کرد و افزود: بعد از اجرای قانون هدفمندی یارانه ها، هزینه بخش سلامت افزایش یافت به طوریکه برخی از پزشکان توانایی تامین هزینه های مطب شان را ندارند.

وی با انتقاد از متناسب نبودن افزایش تعرفه ها و نرخ تورم در کشور، گفت: آنچه به عنوان رشد تعرفه ها اتفاق می افتد حداکثر 10 درصد و بعضا بین 5 تا 6 درصد است. در حالی که نرخ تورم به مراتب بالاتر از این اعداد و ارقام است.

خسرونیا با اعلام اینکه افزایش تعرفه ها با هزینه ها جور در نمی آید، ادامه داد: این وضعیت باعث شده آن دسته از پزشکان که نمی توانند هزینه های تاسیس مطب را تامی کنند، به سراغ مشاغلی غیر از پزشکی می روند.

رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران، ساختمان سازی و موبایل فروشی و گاهی اوقات مسافرکشی را از جمله مشاغلی دانست که پزشکان برای بیکار نماندن به سراغ آنها می روند.

وی با تاکید بر اینکه 50 درصد پزشکان اگر مطب نداشته باشند به نان شب محتاج خواهند بود، افزود: تنها 10 درصد پزشکان کشور ثروتمند هستند و 40 درصد نیز همطراز سایر اقشار جامعه قرار دارند و اوضاع خوبی دارند.

خسرونیا به وضعیت نامنسب پزشکان عمومی در کشور اشاره کرد و گفت: حدود 60 هزار پزشک عمومی داریم که تنها 10 هزار نفر از آنان به طور کامل فعال هستند.

رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران همچنین از حضور پزشکان سن بالا در شیفت شب بیمارستانها انتقاد کرد و افزود: چرا یک جراح عمومی که 60 سال سن دارد باید برای تامین هزینه زندگی مجبور شود کشیک شب بیمارستان باشد. در حالی که او در این سن باید استراحت کند

منبع : خبرگزاری مهر
http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?pr=s&query=%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%86%20&NewsID=1500551

هوشیار زیباری خطاب به مجاهدین: اینجا کشور شما نیست

2011-12-31T14:56:00.004+01:00

هوشیار زیباری خطاب به مجاهدین: اینجا کشور شما نیست

بخشی از مصاحبه علی جوانمردی خبرنگار صدای آمریکا با هوشیار زیباری وزیرخارجه عراق که مربوط به مساله اشرف و مجاهدین است.

http://www.voanews.com/persian/news/Hoshyar_Zebari-2011-12-30-136423688.html

30/12/2011

س: موضوع دیگر مساله مجاهدین خلق در اردوگاه اشرف است. چرا آن ها به رغم تضمین امنیتشان، مورد آزار و اذیت قرار می گیرند؟

ج: موضع عراق در خصوص مجاهدين خلق و ساکنان اردوگاه اشرف بسيار باز و شفاف است. آن ها پناهنده نيستند. کنوانسيون ژنو در ارتباط با آن ها کاربرد ندارد. آن ها به عنوان مهمان در عراق هستند. البته مهمان ناخوانده برای رژيم جديد عراق. حضور آن ها از دوران صدام حسين ادامه داشته است. رابطه بين ايران و عراق از يک رابطه خصومت آميز به يک رابطه دوستانه تغيير کرد. بنابراين دولت جديد منتخب عراق از مجاهدين برای درگيری با ايران استفاده نمی کند و از ايران هم عليه آن ها استفاده نمی کند. شرايط از نظر استراتژيک تغيير کرده است. آن ها در محدوده مرزی عراق زندگی می کنند. بنابراين بايد حق حاکميت ملی عراق و قوانين عراق را بپذيرند. در هيچ کشوری در جهان يک گروه نمی تواند در محدوده مرزی آن بنشيند و بخشی از آن را - يا اردوگاه اشرف - بخشی از عراق را يک محل جداگانه و يا مقدس و يا آزاد شده برای خود، اعلام کند. برای همين از زمانی که ما کنترل اردوگاه اشرف را به دست گرفتيم، از زمانی که ما با آمريکا تفاهمنامه امضا کرديم و آمريکا کنترل آن را به عراق سپرد، بر سه اصل توافق کرديم:

۱- آن ها بايد قوانين و حاکميت عراق را بپذيرند.

٢- آن ها از انتقال اعضايشان به ايران جلوگيری نکنند.

۳- مقررات بشردوستانه جامعه بين المللی در برخورد با آن ها اجرا شود.

از آن زمان، از سال ۲۰۰۸، حتی يک عضو مجاهدين خلق به ايران تحويل داده نشده است. اين يک واقعيت است.

ما به آن ها می گوييم ماموريت شما تمام شده است. بنابراين بهتر است برای خود محل ديگری را پيدا کنيد. اينجا زمين و محدوده مرزی ما است. شما از زمان جنگ از زمان توافق با صدام حسين، اينجا بوديد و حال آن دوران، تمام شده است. ما به شما کمک می کنيم داوطلبانه به کشور ديگری منتقل شويد. ما با کشورهای ديگر، آمريکا، اروپايی، استراليا و نيوزيلند، همکاری می کنيم که محلی برای پناهندگی آن ها پيدا کنند. يا اگر برخی از آن ها بخواهند داوطلبانه - نه به زور - به ايران باز گردند. ما به آن ها کمک خواهيم کرد. اما اردوگاه اشرف نزديک به مرز با ايران است. مساله حساس است. ايران بارها از ما خواسته است آن ها را تحويل دهيم. ما اين کار را نکرديم. اين تصميم به علت موضع مستقل عراق در اين ارتباط است. بسياری از آن ها با استفاده از لابی های قوی که در آمريکا و اروپا دارند و با استفاده از شخصيت ها و دولت ها با ما تماس گرفته اند که آن ها را وادار به ترک عراق نکنيم. حتی دبيرکل سازمان ملل متحد از ما خواست زمان بندی خروج آن ها را تمديد کنيم - تا زمانی که پرونده آن ها توسط امور پناهندگان سازمان ملل و ديگر کشورها - بررسی شود. ما با آمريکاييها يک تفاهم نامه امضا کرديم که آمريکا برای جلب موافقت مجاهدين با تصميم عراق تلاش کند آن ها را به خروج از عراق متقاعد سازد. و ما متعهد شديم عليه آن ها از زور استفاده نکنيم. اردوگاه اشرف بايد بسته شود و بايد خاک عراق را ترک کنند. زيرا غير از آن قابل قبول نيست. ما در واقع با سازمان ملل، با اتحاديه اروپا در اين ارتباط همکاری کرده ايم. اما رهبران مجاهدين کسانی هستند که مانع می شوند. آن ها می خواهند شهيد شوند، خودشان را با گاز و نفت گاز، آتش بزنند. تلاش می کنند نيروهای امنيتی ما را تحريک کنند که مشکل ايجاد کنند. بنابراين ما از اين نظر هم آگاه هستيم. ما به آن ها افتخار شهيد شدن در خاک کشورمان را نمی دهيم. منطق و خرد ايجاب می کند که آن ها خاک عراق را ترک کنند؛ با افتخار، صلح آميز و بدون آن که به کسی آسيب برسد.

س: اين تصميم شما بود که مجاهدين را از خانه شان منتقل کنيد، اما چرا نيروهای عراقی اين چنين بيرحمی نشان دادند؟

ج: اردوگاه عملاً تحت کنترل آن ها است. ما کنترل بيرون اردوگاه را در دست داريم. برای همين آن ها سيستم خودشان را دارند، سازماندهی خودشان را دارند. سيستم قانونی خودشان را دارند. دادگاه خودشان را دارند. آن ها يک مينی دولت هستند. ما به اردوگاه حمله نکرديم. آن ها را محدود کرديم. درست است در گذشته بدرفتاری و برخورد زننده، وجود داشت، تصاوير وحشتناک ديده شد، اما عقيده اصلی محدود کردن فضايی بود که در کنترل آن ها قرار داشت. حالا آن ها در اردوگاه هستند، مواد مورد نياز به آن ها تحويل می شود، نيازهای پزشکی آن ها رفع می شود. بازديد کننده های خارجی اجازه ورود به اردوگاه دارند. آنچه در تبليغات می شنويد، قصد آن ها در بزرگنمايی مسائل است. طفره رفتن از مشکل اصلی است : اين جا کشور شما نيست.

وصیتنامه ی ابومجتبا هادی خرسندی

2011-12-30T23:03:00.004+01:00

وصیتنامه ی ابومجتبا

هادی خرسندی

اگر حمله کردند مردم به کاخ

مبادا که رهبر صدایم کنید

نه عظما بخوانیدم و نه ولی

به آنی ابومجتبایم کنید

ز فرقم بگیرید عمامه را

کتی جانشین عبایم کنید

اگر بین‏شان چند اوباش بود

ز چنگال آنان رهایم کنید

مبادا که بر من تجاوز کنند

کمربند عفت به پایم کنید

----------------

هادی خرسندی. لندن - ۵دیماه۹۰

منبع : اخبار روز

زهر اسلام در زندگی روزانه ایرانیان

2011-12-30T11:07:00.003+01:00

زهر اسلام در زندگی روزانه ایرانیان

خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر

2011-12-25T16:10:00.001+01:00

خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر

ایرج شکری

تعویق ششماهه بستن کمپ اشرف را مالکی در کنفرانس مطبوعاتی روز 21 دسامبر اعلام کرد* و قبل از آن اطلاعی نه از سوی مالکی ، نه از سوی مجاهدین ، نه از سوی سازمان ملل و نه از سوی آمریکا، در اختیار افکار عمومی قرار نگرفته بود. اما در همان کنفرانس مطبوعاتی، مالکی یاد آور شد که آغاز این تعویق از ماه نوامبر است و مدت باقی مانده برای انتقال ساکنان اشرف به کمپ دیگری که در نظر گرفته شده است 4 ماه است. در اظهارات یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا به بنام ویکتوریا نولند، که در یک کنفرانس مطبوعاتی که صدای آمریکا روز 23 دسامبر گزارش آن را داد ، در این زمینه مورد سوال قرار گرفت، نه تنها توضیحی در مورد این که چرا ماه نوامبر مبنای این تعویق قرار گرفته داده نشده است، بلکه او در پاسخ به سوالی در این زمینه با گفتن این که « خوب از دو روز پيش، ما هنوز فکر می کرديم تصميم روز سی و يکم دسامبر، گرفته می شود...»** و این که مذاکراتی در این زمینه توسط سازمان ملل جریان داشته و اظهار بی اطلاعی از چگونگی محاسبه مدت تعویق، بیانگر این است که مذاکراتی از سوی سازمان ملل با دولت مالکی در این زمینه جریان داشته و سر انجام تصمیم قطعی و رسمی دولت همان بوده که مالکی اعلام کرده است و سخنگوی وزارت خارجه آنطور که خودش گفته چیز بیشتری نمی داند. از طرف دیگر در دو ماه گذشته بارها از سوی مقامات دولت مالکی و خود وی بر بسته شدن کمپ اشرف در پایان دسامبر تاکید شده بود و پایگاههای خبری اینترنتی رژیم مثل خبرگزاری فارس و تابناک و مهر و... این تاکید های مقامات عراقی را با شادمانی انعکاس می داند و حتما گمان می کردند که یکبار دیگر مست از پیروزی در کشتار مجاهدین در فاجعه یی به مراتب بزرگتر از یورش وحشیانه گرازهای عراقی به ساکنان اشرف در فروردین سال جاری « سور عزای ما را» به سفره خواهند نشست. توضیحی که برای روشن کردن ابهام این محاسبه آغاز تعویق ضرب الاجل از ماه نوامبر به ویژه با توجه به چنگ و دندان نشان دادن مالکی در دو ماه گذشته برای تعطیل کردن اشرف، می توان یافت این است ( و این را من باید در یادداشت قبلی مورد تعویق تعطیلی اشرف مورد اشاره قرار می دادم)، که مالکی در مذاکراتی که با نماینده یا نمایندگان سازمان ملل داشته تصمیم به تعویق شش ماهه را در ماه نوامبر(زمان درخواست دبیرکل سازمان ملل برای تعویق شش ماهه) گرفته و به آنها اطلاع داده و آنها هم به نمایندگان یا سخنگویان ساکنان اشرف(و از آن طریق به مسئولان سازمان مجاهدین در خارج از عراق) اطلاع داده اند و آنها هم شرایطی را برای پذیرفتن ترک اشرف تعیین کرده اند. اما مالکی شرایط مجاهدین برای جا به جایی را نپذیرفته و مثل مورد تصمیم مجاهدین برای دفن جنازه شهدای 19 فرودین در آرامگاه داخل اشرف «قطعه مروارید» که چون مجاهدین شرایط دولت عراق را نپذیرفتند، مالکی تندخویی بیشتری بکار برد و دفن آنها را به طول کلی در اشرف ممنوع کرد، از سر لجبازی و به خیال خودش «قاطعیت نشان دادن»، کلا مساله به تعویق انداختن تعطیلی را به کنار گذاشت و بر تعطیل کردن اشرف و بیرون کردن مجاهدین از آن، در پایان دسامبر پا فشاری می کرد. واکنش مجاهدین در برابر تهدیدات مالکی و سکوت آمریکا در این زمینه، پیش گرفتن تاکتیک جنگی و آماده شدن برای یک دفاع سرسختانه در برابر گرازهای مسلح ،با آرایش جنگی و تدراکات و پیش بینی هایی در این زمینه با امکانات موجود بوده است که یکی از آنها کندن خندق و ریختن سوخت در آن بوده که مالکی به آن اشاره کرده بود. هم چنان که در یادداشت قبلی هم اشاره کردم عدم پیشرفت مذاکرات به خاطر پافشاری مجاهدین به شرایطی که برای انتقال ساکنان اشرف به کمپ دیگری گذاشته بودند، سبب شد که آمریکائیها با هدف گذاشتن مسئولیت شکست در رسیدن به راه حل مسالمت آمیز به عهده مجاهدین، مساله جریان داشتن مذاکره در این زمینه و توصیه و هشدار به مجاهدین در مورد پذیرفتن شرایط دولت عراق را روز 20 دسامبر به طور غیر رسمی در اختیار رسانه ها قرار دهند که مریم رجوی به اعلام استقبال از تلاشهای سازمان ملل برای یافتن راه حل مسالمت آمیز برای اشرف و تعیین شرایط مجاهدین، به آن واکنش نشان داد. روز بعد از آن هم نوری المالکی در آن کنفرانس مطبوعاتی مساله موافقت با تعویق شش ماهه ضرب العجل تعطیل کردن اشرف را مطرح کرد و یاد آور شد تاریخ شروع آن از نوامبر است که این باز گشت به آن تاریخ مبدا پذیرفتن تعویق بود ضمن زدن دوماه از دم آن، که حکایت از خشم او استیصال او از شرایطی است که در آن ناچار به پذیرش این تعویق شده است. به نظر نگارنده جز این توضیح دیگری برای این که چرا مالکی مبدا اجرای تعویق ضرب الاجل را ماه نوامبر قرا داده به نظر نمی رسد. دوستان آمریکایی او هم حتما در جریان این مذاکرات بوده اند اما از آنجا تصمیم گیری در مورد اشرف به عهده دولت عراق بود و به قول خودشان به «اعمال حاکمیت عراق» مربوط می شد، هرگونه تصمیم گیری و اعلام آن - حتی اگر به فرض فشار آمریکا هم در آن دخیل می بود-، به خاطر همان مساله «اعمال حاکمیت» از سوی دولت عراق در اختیار مالکی قرار داشت و آمریکا هم آن را رعایت کرد.

* مصاحبه مالکی

http://www.hambastegimeli.com/index.php?option=com_content&view=article&id=32220:-------30--1390&catid=21:2010-01-17-21-49-36

مصاحبه سخنگوی وزارت خارجه آمریکا

http://www.pezhvakeiran.com/page1.php?id=38322

4 دی 1390 – 25 دسامبر 2011

http://iradj-shokri.blogspot.com/

تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله

2011-12-22T20:20:00.011+01:00

تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله

ایرج شکری

نوری المالکی نخست وزیر عراق که بعد از بازگشت از سفرش به آمریکا برای دیدار با اوباما، باز هم بر تصیم خود بر تعطیل کردن قطعی کمپ اشرف تاکید کرده بود، نا گهان در 21 دسامبر (30 آذر) اعلام کرد که تاریخ تعطیلی اشرف را چهار ماه به تعویق می اندازد و در طول این مدت که در پایان آوریل به آخر می رسد باید مجاهدین اشرف را ترک کرده باشند. یکی از پایگاههای تخلیه شده نیروهای امریکایی در نزدیکی بغداد به اسم لیبرتی (آزادی) برای اسکان دادن ساکنان اشرف در نظر گرفته شده است. روز قبل از این تصمیم مالکی، شورای ملی مقاومت در اطلاعیه یی که درسایت رسمی مجاهدین و سایت «همبستگی ملی» درج شد اطلاع داد که :« خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران، با استقبال از میانجیگری ملل‌متحد و ایالات متحده برای پرهیز از خشونت و خونریزی و درگیری [...] با اعلام آمادگی اصولی ساکنان اشرف برای انتقال به کمپ آزادی، فراهم کردن تضمینهای حداقل برای تأمین امنیت و سلامت ساکنان اشرف را خواستار شد و به مداخله رئیس‌جمهور آمریکا و دبیرکل ملل‌متحد فراخوان داد[...]». از کلمه «استقبال» که در جمله آغار اطلاعیه آمده است، این طور استنباط می شود که «شأن نزول» یا دلیل انتشار آن در تاریخ مذکور، واکنش به پیام یا موضعگیری تازه ای از سوی سازمان ملل و آمریکاست. اما نه درسایت مجاهدین و نه در سایت همبستگی ملی، هیچ خبری که نشان دهنده این موضوع باشد، درج نشده بود که بشود نتیجه گرفت که اطلاعیه صادر شده از سوی «دبیرخانه» کذایی، واکنشی به آن است. اما رادیو فردا در خبری در همان روز(29 آذر برابر 20 دسامبر) اطلاع داد که « دولت آمریکا روز دوشنبه(19 دسامبر) از ساکنان اردوگاه اشرف در عراق خواست طرح سازمان ملل را برای جابجايی خود به محلی در بغداد بپذيرند. مقامات ايالات متحده همچنين به سازمان مجاهدين خلق نسبت به تهديد به مقاومت در برابر بستن اردوگاه هشدار داده اند و از آنها خواسته اند "واقع‌بين باشند و مخالفت را کنار گذارند".» در همین خبر یاد آوری شده بود که اگر مجاهدین شرایط عراق را بپذیرند،« حتمالا دولت عراق فرصت بيشتری برای تخليه اين اردوگاه خواهد داد». در همان روز(20دسامبر)، رادیو بی بی سی در خبری در این زمینه جزئیات دیگری را ذکر کرد که نشان می داد مذاکراتی بین نمایندگان مجاهدین و دولت عراق و آمریکا، در مورد انتقال مجاهدین از اشرف جریان داشته است، مذکراتی که در مورد آن دبیرخانه کذایی هیچ اطلاعیه و خبری در اختیار افکار عمومی ایراینان نگذاشته بود. در خبر بی بی سی از جمله آمده بود:« به گفته مقام های آمریکایی که به دلیل حساسیت مذاکرات از آنها نامی برده نشده، با نزدیک شدن ضرب الاجل دولت عراق به مجاهدین خلق برای ترک اردوگاه اشرف، ایالات متحده نگران احتمال برخورد نظامی میان نیروهای امنیتی این کشور و ساکنان اردوگاه است». نه بی بی سی و نه رادیو فردا نگفتند که اظهارات این مقامات آمریکایی چگونه در اختیارشان قرار گرفته یا از چه کدام خبرگزای دریافت کرده اند. بنا براین به نظر می رسد که چانه زنی در مذکرات به خاطر پافشاری دو طرف - مجاهدین و دولت عراق - بر شرایط خود با بن بست و عدم پیشرفت رو به رو شده بوده و مقامات آمریکایی در نگرانی از پیش آمدن رویداد خونینی که می توانست بسیار بزرگتر از فاجعه 19 فروردین سال جاری باشد، سعی کرده اند آن اطلاعات هشدار دهنده را که به طور آشکار مسئولیت رویداد های ناگوار را، پیشاپیش متوجه غیر «واقع بین بودن» مجاهدین می کرد، به بیرون بدهند و مجاهدین هم با اطلاعیه خانم رجوی در همان روز(20) به آن واکنش نشان داده اند.

نوری المالکی نخست وزیر عراق در کنفرانس مطبوعاتی در بغداد در روز چهارشنبه 21 دسامبر(30 آذر) که در آن در مورد بجران سیاسی عراق که با متهم شدن الهاشمی معاون رئیس جمهور به اقدام تروریستی و تحت تعقیب قرار گرفتن او فوران کرد، سخن می گفت، با اشاره به درخواست دبیرکل سازمان ملل برای تمدید زمان تعطیل شدن ارودگاه تا شش ماه و موافقتش با این امر به شرط خروج نیمی از افراد مستقر در آن تا پایان سال گفت:« اما آنها(مجاهدین) با این پیشنهاد مخالفت کردند و کانالهایی حفر کردند و در آن سوخت ریختند تا آن را به آتش بکشند، همچنین مارش نظامی هم نواختند و طوری عمل می کنند که گویی در کشور خود هستند»(خبرگزاری مهر). سایت «همبستگی ملی» هم اظهارات مالکی در این کنفرانس مطبوعاتی را درج کرده است که در آن ضمن درج اظهارات او در مورد موافقت با در خواست دبیرکل سازمان ملل و تمدید چهار ماهه* و مشروط تاریخ تعطیل شدن اشرف، از قول مالکی آمده است که «ما موافقت کرده ایم ، سازمان ملل موافقت کرده مانده سازمان مجاهدین خلق که آیا موافقت یا رد می نماید که در آن زمان ما هم حرف خود مان را می زنیم». با در نظر گرفتن مجموعه شرایطی که مجاهدین مستقر در اشرف در آن قرار داشتند به ویژه بی اعتنایی آمریکا به خطری که از جانب دولت مالکی متوجه مجاهدین بود و چشم بستن به روی جنایات قبلی آن و با توجه به مجموع اخبار و اطلاعات قابل دسترس در چند روز گذشته می توان به این نتیجه رسید که برای مجاهدین مستقر در اشرف دو راه بیشتر وجود نداشت، یا همانطور که خواست آمریکا و مالکی بود باید آنها بدون قید و شرط تصمیم مالکی را برای بسته شدن اشرف در پایان دسامبر و انتقال به جای دیگر(یا احتمالا جاهای دیگر) در عراق می پذیرفتند، که در آن صورت خطر دستگیری کسانی از مجاهدین که مالکی با خط گرفتن و همکاری با رژیم برای آنها پرونده برای پیگرد قضایی تشکیل داده است حتمی بود و از مجاهدین چهره یی تسلیم شده و تحقیر پذیر ارائه می داد، یا این که تصمیم قاطعانه برای ایستادن در برابر مالکی و به میان کشیدن پای سازمان ملل برای تضمین امنیت خود برای انتقال به کمپ دیگر و تا پایان رسیدگی به درخواست پناهندگی و انتقال آنان به کشورهای دیگر می شدند. این ایستادگی البته اقدامات دیگری متفاوت از آنچه در مرداد 88 و فرودین سال جاری بود می طلبید. آن دو اقدام، اقدامی اعتراضی بود(به نظر نگارنده به شکلی که اتفاق افتاد غیر ضروی بود و لازم نبود و در این مورد قبلا نوشته ام)، اما مقاومت در برابر انتقال اجباری به کمپهای دیگری، مسالهً «مرگ و زندگی» و مساله «آزادی و بندگی» بود و چنین مقاومتی آرایش دفاعی و جنگی نیرو در برابر یورش دشمن مسلح به مسلسل و تانک و زره پوش و احتمالا هلیکوپتر درصحنه، طلب می کرد. بنابر این هم مالکی و هم آمریکاییها، با در نظر گرفتن بحران وخیم سیاسی در عراق که از همان روز بازگشت آخرین دسته از سربازان آمریکایی به کشورشان در 18 دسامبر، با متهم شدن معاون رئیس جمهوری عراق به اقدامات تروریستی از سوی دولت مالکی شروع شده، بحرانی که منجر به عدم شرکت نمایندگان لیست العراقیه در جلسه پارلمان و منجر به تعطیلی دوهفته یی پارلمان شده است، صلاح دیده اند که پدید آوردن یک رویداد فاجعه بار خودداری کنند. رویدادی که می توانست انعکاس وسیع در سطح جهان داشته باشد که زیان بزرگ آن به باراک اوباما می رسید و همدستی اش با مالکی دراین زمینه و الوده شدن دستهایش به خون ساکنان اشرف در جهت خرسندی خاطر رژیم، مهر ننگین و خونینی بود که به پیشانی دولت آمریکا کوبیده می شد و از این بابت زبان جناح رقیب(جمهوریخواه) را برای سرزنش او بیشتر باز می کرد. از این نظر دستگاه دولت اوباما،به مالکی تاکید کرده است که در مورد تعطیلی اشرف انعطاف نشان بدهد و سعی کند مساله را بدون خشونت و خونریزی حل کند. از سوی دیگر برای خود مالکی هم که اکنون در وضع متزلزلی قرار گرفته است، ابلهانه بود که اگر سر سختی می کرد و مسبب فاجعه جنگ با مجاهدین می شد که به گفته او خندق های دفاعی کنده و در آن مواد سوختی آماده برای مشتعل کردن ریخته و لابد متناسب با آن دست به تدابیر و فراهم کردن امکانات برای جنگ مرگ و زندگی و جنگی برای حرمت و شرف مبارزاتی خود زده بوده اند. اگر چه در صورت درگرفتن چنان جنگی به لحاط تعادل قوا و در محاصره بودن، نمی توانستند پیروزی نظامی به دست بیاورند، لیکن شکستی در نبرد با نیروهای درنده اتجاع نصیبشان می شد و نه تسلیم در برابر آن. آخرین خبر در این مورد این بود که بنا بر اطلاعیه دبیر خانه «شورای ملی مقاومت»، در روز چهار شنبه 30 آذر(21 دسامبر) خانم رجوی موافقت چهار صد نفر از مجاهدان مستقر در اشرف را با انتقال به کمپ آزادی « با تضمین حداقلهای حفاظت و سلامت» اعلام کرد**. بنابر اطلاعیه یاد شده خانم رجوی اعلام آمادگی کرده که « برای گفتگو با دولت عراق با حضور نماینده ویژه دبیرکل، مشاور ویژه وزیر خارجه آمریکا درباره اشرف، نماینده ویژه خانم اشتون در امور اشرف، نایب رئیس پارلمان اروپا، رئیس هیأت رابطه با عراق و همچنین وکیلان اشرف به بغداد سفر کند» که خب این ماهی بزرگی است که اگر به قلاب بیفتد برای رهبری مجاهدین سالهاست برای پذیرفته شدن به عنوان طرف مذاکره(و نه شاکیان نقض حقوق بشر از سوی رژیم در این یا آن کنفرانس) از سوی مقامات غربی و به ویژه مقامات آمریکایی پرپر می زنند، دست آورد بزرگی است. به هر حال آنچه پیش آمده که نشانه یی از باز شدن راهی مسالمت آمیز برای پایان حضور فاجعه بار مجاهدین در عراق است برای همه کسانی که بشدت نگران سرنوشت مجاهدین مستقر در اشرف بودند، از جمله نگارنده این سطور اندکی احساس آسودگی خاطر می دهد اما تا انتقال کامل مجاهدین از عراق به کشورهای دیگر، هنوز برای من شخصا نگرانی باقی است، نگرانی نه فقط از سوی اقدامات ضد انسانی دولت مالکی با چراغ سبز، آمریکا، بلکه از ترجیح دادن در توّهم بسر بردن به چشم باز کردن به روی واقعیت و ترجیح دان آویختن به رویاهای جاه طلبانه به ارزیابی واقعی از موقعیت و وزن و اعتبار خود به عنوان اوپسیون برانداز و سرنگونی خواه رژیم، در تحولات ایران است. نگرانی از که این مثلا یک وقت اوضاع در همین مهلت تمدید شده، در عراق به هم بریزد و چشم اندازی برای خود مختار شدن ایالت دیالی که اشرف در آن قرار دارد پیدا شود و دوباره فیل رهبری مجاهدین یاد هندوستان بکند و بخواهند نیروهای خود را در اشرف نگه دارند. ظاهرا مقامات محلی و مردم آنجا مشکلی با مجاهدین و دایر بودن اشرف ندارند و حتی بنا بر اخبار منتشر شده از سوی مجاهدین، از مجاهدین حمایت هم می کنند. چند روز پیش خواست خود مختاری (اقلیم شدن) در آنجا مطرح و به روایت رسانه های مجاهدین در شورای استان آنجا هم تصویب شده بود، اما با سرکوبی از سوی مالکی رو به روشد.

رویدادها چند سال گذشته به ویژه رویدادهای دوسال قبل به این سو و شرایط کنونی به روشنی نشان می دهد که شعار «اگر اشرف بایستد، دنیا در برابر رژیم خواهد ایستاد»، که جناب مسعود رجوی طرح کرده بود، شعاری مطلقا بی ارتباط به واقعیت، برآمده از توّهم و البته شعاری بود که جز رنج بیهوده و فاجعه برای مجاهدین، دستاورد دیگری نداشت. اوضاع عراق تا سالها ممکن است با بی ثباتی و آشفتگی همراه باشد و تشنجات قومی و مذهبی غیر قابل کنترلی ممکن است در آن کشور رخ بدهد. طبعا اگر مجاهدین در آنجا باقی بمانند، مثل دو جنگی که با حمله اروپا و آمریکا به آن کشور همراه بود، از عوارض منفی آن مصون نخواهند ماند. همین امروز 22 دسامبر برابر با اول دیماه، 14 انفجار در بغداد دهها کشته و نزدیک به دویست نفر مجروح باقی گذاشته است. رویدادهای عراق، همچنان که رویدادهای افغانستان، ربطی به مبارزات مردم ایران با رژیم آخوندی ندارد. رهبری مجاهدین باید از ادعاهای بی ربطی که تنها ناشی از ره گم گردن و به جای تکیه بر مردم و حمایت افکار عمومی برای از قدرت به زیر کشیدن رژیم، در هپروت به قدرت رسیدن با حمایت قدرتهای خارجی به سر بردن است، دست بردارد. امید آن که انتقال همه ساکنان اشرف و از عراق به اروپا در امنیت و سلامت صورت بپذیرد نیز جناب مسعود رجوی در کنار آنها نمایان شود و به امید آن که رهبری مجاهدین با پایین آمدن از خر شیطان خود خواهی و خود محوربینی ، دست به انتقاد از خود و یک «خانه تکانی» اساسی در تفکر و بینش خود نسبت به امر انقلاب و نسبت به ارزیابی از مبارزات مردم بزند و دوره تازه و موّثری در مبارزه با رژیم آخوندی را آغاز بکند.

*- این تمدید که در شکل رسمی ششماهه است از نوامبر گذاشته محاسبه شده است، اما در عمل چهار ماه بیشتر نیست.

**:

http://www.mojahedin.org/pages/detailsNews.aspx?newsid=101687

اول دیماه 1390 – 22 دسامبر 2011

تنبیه بدنی بیرحمانه دانش آموزان در دبیرستانی در خاش

2011-12-21T18:00:00.003+01:00

تنبیه بدنی بیرحمانه دانش آموزان در دبیرستانی در خاش
روی لینک زیر کلیک کنید

http://youtu.be/nla8Y2FjH

پرورش یافتگان مکتب خمینی خونخوار و جبره خواران رژیم جبّار آخوندی، همگی از توحش و توانایی بکار گرفتن شکنجه و ریختن خون ایرانیان برخوردار هستند. چه مدیر و ناظم مدرسه باشند، چه نمانیده مجلس، چه مدیر عامل تلویزیون چه فیلمساز ارزشی و ....هرجا و در هر مقامی که باشند.

جمهوری اسلامی ایران چگونه تنگه هرمز را خواهد بست + تصاویر

2011-12-16T11:37:00.004+01:00

جمهوری اسلامی ایران چگونه تنگه هرمز را خواهد بست + تصاویر

۲۴ آذر ۱۳۹۰ - ۱۲:۰۴

مشرق نیوز :

موشک های کروز، بالستیک و هوا به سطح گوشه ای از سامانه های تهاجمی نیروهای مسلح ایران هستند که می توانند بسته ماندن تنگه هرمز را تا هر زمان که کشورمان نیاز بداند، تامین کنند. قایق های تندروی ایران نیز مکملی خواهند بود تا مهمترین

شاهراه انرژی جهان، هیچگاه بدون اراده جمهوری اسلامی، روی آرامش را نبینند. ادامه مطلب در لینک زیز

http://www.mashreghnews.ir/fa/news/84929

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

2011-12-15T17:00:00.004+01:00

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند!

مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز

2011-12-11T20:37:00.003+01:00

مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز

ایرج شکری

پاسدار بازجو و توّاب ساز حسین شریعتمداری که خامنه ای روزنامه کیهان را سالهاست به او سپرده است، کارش از طریق آن روزنامه، پرونده سازی و برچسب زنی و تهمت وافترا به هر منتقد نظام و همراه با توهین های بیشرمانه به دگراندیشان همراه بوده است. نقش عملی و اجرایی او در ایجاد اختناق و سرکوبی منتقدان نظام منحوس ولایت فقیه به غیر از آنچه در دهه سیاه 60 به عنوان بازجو داشته و بعد همکاری او در تولید برنامه «هویت» با سعید امامی و تلویزیون علی لاریجانی، محدود نمی شود. او مشاور سیاسی رهبر و «خط دهنده و زمینه ساز» تصمیم گیری و بکار گرفتن سیاستهایی است که دیوارهای اختناق را بلند تر و عرصه را برای آزادی اندیشه و بیان تنگ تر می کند است. طرح قانونی اصلاح قانون مطبوعات که خامنه ای با «حکم حکومتی» به کروبی رئیس وقت مجلس، دستور کنار گذاشتن آن را داد، قبلا مورد مخالفت شدید این عنصر منفور آزادی ستیز و پاسدار اختناق، در مقاله ای در کیهان قرار گرفته بود. نقش خط دهنده او در سرکوبگری و اختناق تا آن حد است که بازجویان دستگاه قضایی رژیم در پرونده سازی برای دگر اندیشان در بازجویی، سوالات خود را از روی مطالب کیهان و برچسب ها و اتهامات وارده از سوی این روزنامه مطرح کرده اند. در این مورد خانم مهرانگیز کار در مطلبی که اواخر آبان با عنوان «ادبیات نفرت»* نوشته بود، یاد آور شده است که: «کم نیستند کسانی از تبار فکری ما که در بازجوئی ها به چشم یا از زیر چشم بند دیده اند بازجو از روی ادبیات نفرت منتشره در روزنامه کیهان، آنها را بازجوئی می کند. شخصا یکی از قربانیان این ادبیاتم که با بازجو برخورد کردم. صفحه ی روزنامه کیهان روبرویش بی رو در بایستی و در کمال وقاحت گشوده بود. با ماژیک جاهائی را برجسته کرده بود و سئوال ها را از روی آنها به اوراق بازجوئی منتقل می کرد. از جا برخاستم و روی نکته های علامت گذاری شده در کیهان که نفرت از من را تبلیغ می کرد، انگشت گذاشتم و به این شیوه ی بازجوئی غیر قانونی و مسخره اعتراض کردم».

اخیر مهدی خزعلی که تیری از از این عنصر پلید بسویش پرتاب شده است، در مطلبی با عنوان «پاسخی به شعبان بی مخ مطبوعات»**، عملکردهای او را مورد اشاره قرار داده و توصیفاتی در مورد آنها به کار برده که از تتیر مطلبش پیداست که به بیراه نرفته است. اگرچه شعبان بی مخ، لمپنی بود شاه دوست و البته عاشق اهل بیت و بزرگترین دسته عزا داری در عاشورا در تهران را او راه می انداخت، اما او نظریه پرداز سیاسی و فرهنگی و مفسر متون مذهبی نبود، و یا خط دهنده و برنامه ریز تبلیغاتی در زمان شاه نبود. اما این یکی مغزی انباشته از افکار پلید ارتجاعی و فاشیستی دارد و در میان فرومایگانی که سی سال است با سرکوبی و اعدام و زندان بر ایران حاکم اند و مردم را به رنج و مصائب گوناگون گرفتار کرده اند، او جانی بی وجدانی همردیف سید اسدالله لاجوری و شیخ صادق خلخالی است. مهدی خزعلی علاوه بر همه توصیفاتی که در مورد او بکار برده است برای بیان ارزش و اهمیت، یا در واقع بی ارزشی «روزنامه» یی که او به عنوان نماینده رهبری نظام ، انتشار آن را در اختیار دارد و هر نامربوطی نسبت به هرکس که می خواهد در آن منتشر می کند، نوشته است:« نمی دانم در وصف کیهان چه بگویم، شاید سخن طنز هموطن ارمنی ما زیباترین تعبیر باشد، وقتی به او گفتند: " نظرت راجع به روزنامه کیهان چیست؟ " با لهجه ای زیبا گفت: " کاغذش قدری خشن است و می خراشد! کاغذش را نرم تر کنید! " راستش توصیه من به کیهان این است که از درج اسماء متبرکه در این جریده جداً خودداری فرمایند». بیان این داوری طنز آمیز از سوی یکی از معتقدان به همین نظام و رهبری آن - مهدی خزعلی – که «پاچه خواری» از رهبری*** را از قلم نیانداخته و او را نیز چون دین اسلام از داشتن مسئولیت در عملکرد شریعتمداری مبرا کرده است(حال آنکه رهبر می توانست او را برکنار کند)، از آن جهت برای نگارنده این سطور باعث مسرّتِ همراه با شگفتی شد و در آن جلوه یی از «مکافات عمل» دیدم که به یادم آمد شانزده سال پیش، همین روزنامه کیهان با دریدگی یی - که از جاکشهایی مثل مهدی نصیری مدیر مسئول وقت کیهان (اواسط 74 از کیهان رفت) و کسانی مثل حسین شریعتمداری و حسین صفار هرندی(سالها معاون شریعتمداری بود) و حسن شایانفر و خلاصه همه قوّادانی که مواجب بگیر و دور هم جمع شده در کیهان بوده اند، می تواند بروز کند-، در 10 فرودین 74 مطلب کوتاهی در ستون نکته ها با عنوان « حیف از طلا که خرج مطلا کند کسی» درج کرده بود(کیهان هوایی هم آن را باز تکثیر کرده بود) که در آن به شاعر بزرگ شاملو توهین شده بود. نویسنده ظاهرا به بهانه این که کاغذ گران است و نباید برای مصرف مجله ها روزنامه هایی برسد که به نظر او(نکته نویس) به درد پاره کردن و دور ریختن می خورد، با اشاره به خبری که در مورد انتشار ترجمه اشعار شاملو به زبان ارمنی، که او سه سال قبل از آن، در روزنامه «بازنشسته » شده یی خوانده بود، شاملو را مورد اهانت قرار داده بود و نوشته بود:« یکی از شاعران شوخ طبع و حقیقت گو، سه بیت شعر در این رابطه[ترجمه ارمنی اشعار شاملو]، سروده و به انجمنهای ادبی تهران فرستاده که به نظر من همین سه بیت با همه شوخی و طنزی که همراه دارد بر تمامی آثار اولین و آخرین شاملو رجحان دارد. سه بیت شعر این بود:

شد منتشر ولی پی خواندن ای عزیز

گر لایق مطالعه بود آن کتاب شعر

من می خریدم و رفقای من و تو نیز

مسیو خاچیک می خرد آن را که جای آب

زان استفاده کرده و خود را کند تمیز». اکنون می بینم که دیگر این مهدی خزعلی است که گفته است کیهان تحت اداره نماینده مقام معظم رهبری به درد چه کاری می خورد و کاغذش از کمی نرم باشد بهتر است. اگر کاغذ کیهان برای مورد «مسیو خاچیک» کیفت مطلوب را ندارد و «خراش» می دهد، حتما این اشکال را برای خشک کردن صورت پوشیده از «محاسن» پشمی و لب و دهن حسین شریعتمدار ، ندارد و او که خیلی پاینبد آموزشهای دینی است برای اجتناب از اصراف بدون گله و شکایت استفاده از آن کند استفاده خواهد کرد و بیت المال را هدر نمی دهد!

منابع و توضیحات:

مقاله خانم مهر انگیز کار با عنوان ادبیات نفرت*

http://www.roozonline.com/persian/news/newsitem/article/-2ddedabb8d.html

** متن مقاله مهدی خزعلی در لینک زیر و نیز لینک مطلبی در مورد او به عنوان نویسنده کتاب «هویت» و اشاره کوتاهی به مصاحبه یی از او با نشریه صبح فردا

http://www.drkhazali.com/index.php/1388-11-13-14-14- 13/231/1520.html?phpMyAdmin=bUkIpBM7-6bduKU--HB1XjejWR7

http://gomnamian.blogspot.com/2011/05/blog-post.html

*** - «پاچه خواری» واژه یی است که چند سالی است در برخی نوشته ها و در گفتارها دیده می شود که ظاهرا شکل مؤدبانه یی است که در ام القرای اسلام به جای «... مالی» بکار می رود که معادل مودبانه آن به نطر می رسید تملق گویی باشد. چندی پیش قالیباف شهردار تهران هم آن را بکار برد و گفته بود «همه پاچه خوار شده ایم» که البته ارتباطی بین مفهوم این واژه و تملق گویی دیده نمی شود. شاید پابوسی مناسبتر می توانست باشد. بر عکس به جای پیله کردن که شکل غیر مؤدبانه آن در گفتگوها در جمع های خصوصی «بند کردن» بود حالا بدون هیچ قبحی از فعل «گیردادن» استفاده می شود که در فیلمهای ساخته شده در ایران هم دیده می شود. اخیرا جناب محمد جواد لاریجانی دبير ستاد حقوق بشر قوه قضاييه هم که در کنار هر کار دیگری که در نظام دارد، دفاع از جنایت رژیم به عنوان اموری کاملا قانونی و انکار نقض حقوق بشر در ایران را به عهده دارد، در یک سخنرانی در جمع دانشجویان در دانشگاه تهران که خبرگزار ایسنا آن را گزارش کرده و سایت رادیو فرانسه بخش فارسی هم در روز 11 دسامبر آن را نقل کرده، با ناخرسندی از این که در دانشگاه بصیرت مظلوم و کلمه یی درجه دو، و روشنفکری کلمه درجه یک است گفته است : «روشنفکری مفهومی آویزان است»،

http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1907816

احتمالا منطورشان شاید «مفهومی پا در هوا» یا مفهومی ناروشن بوده باشد. باید امیدوار بود که یک وقت در سخنرانی دیگری اگر خواست «روشنفکری آویزان» را با «روجانیت با بصیرت» که الحمد الله اخوی خودشان هم در بر می گیرد مقایسه کند، واژه مناسبی بکار بگیرد تا سبب تکدّر خاطر روحانیت با بصیرت و اخوی معمم خود نشود. برادر معمم ایشان هم در مقام رئیس قوه قضائیه قبلا واژه مُنبطل را در بحث در مورد وقف کردن دانشگاه آزاد هه کار برده بود که مورد ایراد نکته دانان قرار گرفت.

20 آذر 1390 – 11 دسامبر 2011

سید حسن نصرالله نماینده شرعی امام خامنه ای در لبنان

2011-12-09T11:11:00.012+01:00

سید حسن نصرالله نماینده شرعی امام خامنه ای در لبنان

سایت پارسینه در گزارشی همراه با تصویر از از باز سازی و توسعه امامزاده ای در بعلبک لبنان که خواهر امام حسین در آن دفن شده است، عکسی هم از کتیبه بالای درب ورودی آن را همراه با ترجمه متن آن درج کرده است. در این «کتیبه» از سید حسن نصرالله با عنوان «نماینده شرعی امام خامنه ای ولی امر مسلمین» یاد شده است. پولهای کلانی که خامنه ای از دارائیهای مردم ایران به لبنان می فرستد، البته یک «نماینده شرعی» لازم است تا «وجوهات» رسیده از «ام القرای اسلام» را دریافت و بین مسلمین شیعه بعلبک توزیع یا برای نیازهای آنان خرج کند. حالا اگر در ایران هزاران کودک دبستانی به مدرسه هایی می روند که ساختمانها فاقد ایمینی است یا به خاطر نداشتن وسائل گرمایش مناسب، هر از گاهی با آتش سوزی ایجاد شده توسط بخاریهای نفتی کودکان معصوم جان خود را از دست می دهند یا به نحو دلخراشی آسیب می بینند(عکسی از دانش آموزان آسیب دیده در یکی از همین حوادث ضمیمه است)، اهمیتی برای امام خامنه ای ندارد. در زیر بخشی از گزارش پارسینه متن کتیبه بالا درب ورودی امامزاده مورد بحث و ترجمه است و نیز لینک مطلب و چند عکس از آن آمده است.

http://www.parsine.com/fa/pages/?cid=53810

کتیبه بالای درب چوبی متن زیر را در خود جای داده است

« بمباركة ولي امر المسلمين آية الله العظمي الامام علي الحسيني الخامنئي و برعاية وكيله الشرعي العام في لبنان امين عام حزب الله حجة الاسلام و المسلمين السيد حسن نصرالله و بدعمه الخاص تم تجدید و توسيع و زخرفة المقام فی عام ١٤١٦ هجرية عربون وفاء الشهداء المقاومة الاسلامية و عوائلهم الابرار»

مضمون این عبارت چنین است: « به برکت وجود ولی امر مسلمین حضرت آیت الله العظمی امام سید علی حسینی خامنه ای ، و با حمایت نماینده شرعی عمومی ایشان در لبنان، دبیر کل حزب الله، حجت الاسلام و المسلمین سید حسن نصرالله و با تلاش های ویژه ایشان ، بازسازی و گسترش و تزئین این مکان مقدس در سال 1416 ه.ق به نشانه وفاداری به شهدای مقاومت اسلامی و خانواده های صالح آنان به اتمام رسید.

تظاهرات عاشورای 88 در تهران

2011-12-07T23:44:00.004+01:00

تظاهرات عاشورای 88 در تهران

شعارهای «یاحسین میر حسین» و «این لشکر حسین است - یا ور میرحسین است» در آن شنیده می شود

نوحه خوانی زنان اشرفی و سینه زنی در اشرف

2011-12-06T19:20:00.005+01:00

نوحه خوانی زنان اشرفی و سینه زنی در اشرف

اجرای آثار موسیقی افسری راد در اسلو

2011-11-30T10:28:00.005+01:00

اجرای آثار موسیقی افسری راد در اسلو

رادیو فردا - ۱۳۹۰/۰۹/۰۸

قطعه «دست افشان»، یکی از آثار جاوید افسری راد

ارکستر سمفونيک راديو و تلويزيون نروژ با اجرای آثاری از جاويد افسری راد در یکی از سالن های اپرای اسلو نوای موسيقی ايرانی سر داد.

«ماه در چاه» عنوان مجموعه اين آثار بود که با صدای سالار عقيلی خواننده موسيقی سنتی ايرانی در قالب يک کنسرت به اجرا درآمد.

افسری راد خود در اين کنسرت سنتور نواخت و بهنام و رضا سامانی با سازهای کوبه ای و جمال محمدی با سازهای بادی ايرانی و کمانچه نيز ارکستر را همراهی کردند.

ارکستر سمفونيک راديو و تلويزيون نروژ اهميت بسزايی در اين کشور دارد و هر ساله در مراسم اهدا جايزه نوبل صلح هنرنمايی می کند.

حدود ۶۰ نوازنده غربی در اين ارکستر حضور داشتند با اين حال به گفته سالارعقيلی، قطعات اجرا شده در کنسرت اسلو سراسر رنگ و نوای ايرانی داشت و اين بر زيبايی و ويژگی کار می افزود.

«ای عاشقان»

قطعات کنسرت در مايه های چهار گاه ، سه گاه ، اصفهان، نوا، شور، دشتی و ماهور ساخته و تنظيم شده بود و برخی از آنها نغمه های بختياری، کردی، آذری و مازندرانی بودند.

جاويد افسری راد چهار سال پيش و در پی ساخت و اجرای قطعاتی برای ارکستر سمفونيک نروژ به عنوان آهنگساز سال برگزيده شد و سال ۲۰۰۸ نيز جايزه «هنرمند سال» اسلو به وی اعطا شد.

اين هنرمند ايرانی چارچوب و رديف موسيقی ايرانی را نزد اساتيدی چون فرامرز پايور و پرويز مشکاتيان فرا گرفته و پس از مهاجرت به نروژ، رشته «آهنگسازی» را در دانشگاه اسلو به پايان برده است.

وی درباره کنسرت تازه خود می گويد: موسيقی ای که با ارکستر نروژی اجرا شد کاری تلفيقی است و در اين نوع موسيقی نکته مهم اين است که نوازندگان فرهنگ هايی که کنار يکديگر قرار می گيرند به پايگاهی مشترک برسند وخوشبختانه اين توفيق در اين برنامه با دقت همه نوازندگان به دست آمد.

وی تصريح می کند که برای ايجاد اين پايگاه، آهنگساز و رهبر ارکستر نقش اساسی دارند و آقای رونه هالورسن Rune Halvorsen رهبر نروژی ارکستر با مطالعه تمام جزييات قطعات و تصميم های دقيق به خوبی نقش خود را در اين زمينه ايفا کرده است.

دقت عمل رهبر ارکستر از ابتدای کنسرت که ارکستر، نوای «چهار گاه» برآورد، مشهود بود. «دست افشان» نام قطعه پر تحرک و هيجانی بدون کلام بود که افسری راد برای شروع کار برگزيده بود. لحن حماسی و ضرباهنگ های اين قطعه هفت ضربی شور آفرين بود و اشتهای موسيقيايی صدها نفر حاضر در سالن اپرای اسلو را تحريک می کرد.

با شروع قطعه بعدی با نام «نوا» فضای کار به سوی آرامش و تفکر پيش رفت اما با ورود به گامی بالاتر شور و اشتیاق در اردوی ارکستر خيمه زد.

يواکيم نوردين Joakim Nordin از نوازندگان سازهای کوبه ای ارکستر در باره اين دو قطعه گفت: ريتم های اين قطعات با وزن های رايج در موسيقی کلاسيک ما متفاوت است و خوشبختانه در تمرين ها و اجرای کنسرت مطالبی نو را از موسيقی ايرانی آموخته ام.

وی از بهنام و رضا سامانی به عنوان نوازندگان برجسته ای نام برد و گفت توانايی آنها در رعايت وارياسيون های ريتميک در ارکستر همراه با حفظ حس و حال موسيقی ايرانی ستودنی است.

پس از اين قطعات، زمان هنرنمايی سالار عقيلی فرا رسيد تا آهنگ «ای عاشقان» را بر اساس سروده ای از مولوی اجرا کند و وی نيز با تکيه بر اندوخته های خويش تلاش کرد تا به نيکی شعر مولانا را به حاضران انتقال دهد.

در حالی که سالن يکپارچه سرگرم ابراز احساسات نسبت به اجرای اين تصنيف بود، ندای «سرنا» در فضا طنين افکند. سازی که به ندرت برای اين گونه کنسرت ها مورد توجه قرار می گيرد. جمال محمدی در سه گاه می دميد که صدای سازهای بادی کلاسيک نيز به او پيوست و با دهل دو ضربی رضا سامانی در هم آميخت.

اصالت اين کار به حدی بود که گويی ارکستری نروژی در کوچه باغ های روستاهای بختياری دست به ساز برده است.

محمدی در اين باره می گويد: توجه به موسيقی محلی و به ويژه سازهايی چون سرنا، للوا و قوشمه در کار با ارکسترهای غير ايرانی به ندرت صورت گرفته است ولی خوشبختانه در کنسرت اسلو اين امر پديدار شد.

اجرای يک ملودی شاد از موسيقی بلوچی از ديگر قسمت های بخش اول برنامه بود که در آن «عبدالرحمان سورزهی» با ساز «بنجو» خود خوش درخشيد و توانايی های مثال زدنی خويش را آشکار ساخت. پيش از آن نيز نوازندگان ارکستر نروژی به تنهايی قطعه ای با نام «ندای آزادی» اجرا کردند که در حال و هوای دشتی بود.

بداهه خوانی سالار عقيلی در همين مايه با شعر «می تراود مهتاب» نيما يوشيج با همراهی کمانچه محمدی مکمل کار ارکستر سمفونيک بود.

سالار عقیلی، خواننده، همراه با جاوید افسری راد، آهنگساز و نوازنده سنتور، در کنسرت اسلو

«امید» در گوشه مهربانی

بخش دوم برنامه با طولانی ترين اثر بدون کلام افسری راد آغاز شد. آهنگساز در آن با استفاده از دانش و تکنيک خود و ظرايف موسيقی ايرانی پرده از احساسات لطيفی بر می داشت. ابتدای اين قطعه، حزن آلود به نظر می آمد.

ارکستر، نواهای آوازی می نواخت و يکی پس از ديگری گوشه های شور را پشت سر می گذاشت تا آنکه «اميد» در گوشه مهربانی بارور می شد و در پايان با تغيير تدريجی ريتم ها و سرعت آنها «حماسه و هيجان» مياندار مطلق بود.

رونه هالورسن، رهبر ارکستر در اين باره می گويد: قطعه شور از لحاظ موسيقيايی و زيبايی شناسی ساختار ويژه ای دارد و با هوشياری از ظرفيت های ارکستر کلاسيک بهره برداری می کند تا احساس و حالات گوناگون نهفته در موسيقی ايرانی را بيان کند.

افسری راد نيز در اين باره چنين می گويد: دراين قطعه همانند ديگر قطعات ما در پی آن نيستيم تا نوازندگان و سازهای ايرانی تنها به صورت يک رنگ منفرد در ساختار ارکستراسيون و هارمونی غربی ظاهر شود بلکه تلاش بر اين بوده تا ارکستر کلاسيک تا سر حد توانايی های خويش به موسيقی ايرانی نزديک شود.

اين هدف آهنگساز در قطعات «سوز و گداز» و «لزگی» که بر اساس ملودی های آذری ساخته شده چهره می نمود.

«سوز و گداز» لحنی جانسوز دربرداشت اما بلافاصله جای خود را به فضای پر شور لزگی می سپرد و در اين ميان کار برادران سامانی در نواختن دايره و تنبک به دليل نوع و سرعت ريتم ها حساس و جذاب بود.

بهنام سامانی نوازنده پر تجربه سازهای کوبه ای می گويد: افسری راد از جمله آهنگسازانی است که برای ريتم و سازهای کوبه ای ارزش والايی قائل است و از جسارت بسياری در آفرينش تغييرات ريتمی برخوردار است.

آهنگ «محور عشق» در اصفهان و تصنيف «ترک شيرازی» در همين مايه و براساس شعری از حافظ شيرازی از ديگر بخش های برنامه بود که تحسين تماشاگران را برانگيخت. اما در بين تصنيف های اين مجموعه شايد «مبارک باد» جايگاهی ويژه داشت.

اين تصنيف هفت ضربی در ماهور و بر مبنای شعر «عاشق شده ای ای دل» مولوی ساخته شده است. اين قطعه با دو نوازی دف آغاز و سپس تمام ارکستر را به بيان کشيد تا با صدای رسای عقيلی در هم آميزد، صدايی که در «عراق» به اوج رسيد و توانايی های خواننده را بيش از پيش آشکار ساخت.

جوانه هست و می خیزد - ویدا فرهودی

2011-11-29T12:29:00.002+01:00

جوانه هست و می خیزد*

ویدا فرهودی

بریده صبر میهن را دروغین لحن گفتارت

همانی که نهان سازی پسِ اوهام و انکارت

نمی فهمی تو عاشق را که درگیری به "باید"ها

و قتلش را روا دانی،به حکم دین جبّارت

از آن روزی که دزدیدی وطن را وقت آزادی

پریشانند خلقی از جنایت های بسیارت

تمام شهر زندان شد،پرنده سینه اش لرزان

مبادا شورِآوازش نیاید خوش به پندارت!

به او گوید ولی لاله که باید همچنان خوانی

تو را هستی است در خواندن،بیا می گوی اسرارت

ببین من لاله ی سـُرخم،نکردم پیشِ کس سَـر خـَم

به زاهد گفته ام "خون ها چکد ازدست و دستارت

و سُرخایم که می بینی فرازَد از دل میهن،

زبس که دیده شادی را فراز چوبه ی دارت

نمی پاید تقلایت،که پوسیده است کالایت

جوانسالان میهن را دگر کهنه است بازارت

ببند این کهنه دکان را،رها کن خلق ایران را

جوانه هست ومی خیزد، به پیکارت،به انکارت"

ویدا فرهودی

پاییز ١۳٩٠

*بعضی دوستان می گویند چقدر شعر سیاسی می گویی؟در پاسخشان می گویم که این ها عاشقانه هایی هستند برای ایران!

منبع: اخبار روز پنج‌شنبه ٣ آذر ۱٣۹۰ - ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱

آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی

2011-11-27T17:36:00.007+01:00

آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی

ایرج شکری

پاسدار سلیمانی فرمانده سپاه قدس، در سخنانی در برابر بسیجیان کرمان مطالبی در حمله به سیاستهای آمریکا بیان کرده و نفرت مردم از آمریکا و پیروزی اسلامگریان در منطقه را مورد تاکید قرار داده و نیز مطالبی درعشق به شهادت بیان کرده است که خلاصه آن در سوم آذر درسایتهای جناح هار موسوم به محافظه کار رژیم انعکاس یافت و خبرگزاری فارس وابسته به سپاه(مدیر عامل قبلی آن مقدم فر اکنون معاون فرهنگی سپاه شده) مشروح سخنان او را درج کرد. آن قسمت از سخنان او که مربوط به شوق و آرزوی «شهید شدن است» در متن کوتاه شده خیلی برجسته شده است(1). در فرمایشات این فرمانده عملیات برون مرزی سپاه، آن چه واقعا به نحوبرجسته یی نمایان است، تمایل به راه انداختن کشت و کشتار در «راه اسلام» است، آنجا که می گوید« اگر میلیون‌ها نفر در راه آرمان‌هایی مانند دین، مذهب، ‌پیامبر و راه امام حسین (ع) که هر کدام به تنهایی افتخار شهادت دارد،‌ شهید شوند، ‌ارزشمند است». همگان می دانند که دین و مذهبی که این پاسدار اسلام از آن حرف می زند، دین و مذهبی ابزاری و ایدئولوژیک و در خدمت برقراری استبداد و اختناق، محو آزادی و دموکراسی در داخل کشور و گسترش دایره نفوذ سیاسی در منطقه و به طور خلاصه جنون کسب قدرت و انحصار آن و البته در سایه آن ثروت برای هم طویله هاشان است. اینان نه فقط مسلمانان سنی کشور را تحت فشار و محدودیت قرار داده اند - و حتی چندی پیش آخوند دریده مهدی دانشمند با اظهار نگرانی از افزایش جمعیت سنی کشور خواستار آن شد که به فرزند سوم خانواده های سنیان شناسنامه ندهند -، بلکه شیعیان ایران، حتی کسانی از بین یاران دیروز خودشان و مقامات همین رژیم که مورد اعتماد و حمایت شخص خمینی بودند، به خاطر انتقاد از روشهای اداره امور کشور، مورد توهین و تحقیر قرار گرفته اند و بعضی از آنها به مجازات زندان محکوم شد ه اند. «مرجع تقلید» و «آیت الله العظمی» حسینعلی منتظری، آخوند عبدالله نوری، آخوند موسوی خوئینها، شیخ مهدی کروبی، میرحسین موسوی، بهزاد نبوی ... از جمله مغضوبین و سرکوب شدگان همین نظام هستند، کسانی که در مسلمانی و شیعه و عاشق امام حسین بودنش هیچ چیز کم از امثال پاسدار سلیمانی نداشته اند. آخوند عبدالله نوری آن اندازه مورد اعتماد خمینی بود که خمینی او را که قبلا به عنوان نماینده خودش در جهاد سازندگی برگزیده بود، با حفظ سمت نماینده خود در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کرد و حق عزل و نصب فرماندهان را هم به او واگذار کرد؛ این در اسفند سال 67 بود. خمینی در حکم خود به عبدالله نوری از جمله نوشته بود:« اینجانب جنابعالی را، که فردی هستید فاضل، متدین، مبارز، متقی و با فهم سیاسیِ بسیار خوب و علاوه بر آن از خانواده محترم شهدا که خود افتخاری است بزرگ، می باشید، به نمایندگی از جانب خود در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب می نمایم از این پس تأیید عزل و نصب فرماندهان سپاه پاسداران با شماست» (2). از رفتاری که با عبدالله نوری – وزیرکشور دولت خاتمی و موسس روزنامه خرداد که با استیضاح مجلس پنجم به ریاست ناطق نوری برکنار شد، - کردند همگان کم و بیش مطلع هستند. رفتاری که با «اصلاح طلبان» می شود که نخست وزیر مورد حمایت خمینی در 8 سال «دوران دفاع مقدس» و بهزاد نبوی و دیگرانی که زندانهای نظام جمهوری اسلامی بسر می برند از آن جمله اند، از دستاورهای سی وسه سال عمل به دین و مذهبی است که پاسدار سلیمانی، به کشتن دادن میلیون ها انسان به خاطر آن را جایز می داند. البته آنچه که با دگراندیشان در دهه سیاه 60 شد و قتلهای زنجیره ای و آن چه در مورد فعالان سیاسی غیر مذهبی و فعالان سندیگایی در داخل کشور می شود را باید به عملکرد سرکوبگرانه و جنایتکارانه رژیم اسلامی اضافه کرد .

تفکر بن لادنی پاسدار سلیمانی

این پاسدار با استعداد در طراحی عملیات تروریستی برون مرزی و جاسوس بازی، به زندگی انسانها و به ویژه همان مردمی که سی و سه سال است با تکیه بر احکام اسلام زندگی را برایشان طاقت فرسا کرده اند فکر نمی کند. میلیونها کشته دادن ( و البته در مقابل تعداد متناسبی را کشتن) برای دین و مذهب و امام حسین که چه بشود؟ این همان بینش «بن لادن»ی و القاعده یی است که جز مرگ و وحشت افکنی و سرکوبگری، هیچ دستاورد مثبتی برای حل هیچ مساله یی ندارد. امثال سلیمانی و جعفری و رحیم صفوی سایر آشغال کله های پاسدار به همراه آیت الله های مرتجع حوزه نشین، اصلا کاری به این ندارند که میلیونها مردم ایران زیر خط فقر بسر می برند. فقری که کشنده منزلت و حرمت انسانهاست و زمینه ساز رشد اعتیاد وفحشا و قتل و جرائم دیگر است. آقایان فکر می کنند که صِرف به استقبال مرگ رفتن برای آرمانی، به خودی سبب حقانیت یا مقبولیت آن می شود. نمونه بی نظیر و خیلی روشن در این زمینه، پدیده القاعده و ماجرای ویران کردن دو آسمانخراش مرکز تجارت جهانی در نیویورک، در قلب «استکبار و کفر»، با عملیات بسیار پیچده برنامه ریزی شده «استشهادی» بود. بزرگی عملیات و مقدمات طولانی آن که از جمله در برگیرنده یاد گرفتن هدایت هواپیمای مسافربری بود، زیادی تعداد شرکت کنندگان «19 نفر»، بدون درز اطلاعاتی به بیرون و بدون این که تردید و تزلزلی در اراده هیچکدام از آن نوزده نفر به وجود بیاید که همگی جوان بودند و می دانستند طی عملیات نابود خواهند شد، همه اینها به نوعی «بی نظیر و حیرت انگیز » بود، اما مجموعه این ویژگی «حیرت انگیز»، سبب نشد که آنها قهرمان و الهام بخش قیامها و رویدادهای باشند که دیکتاتورهای وابسته به غرب در کشورهای عربی – اسلامی مصر و تونس، امثال بن علی و حسنی مبارک را از قدرت به زیر کشید. حتی در مصر سرزمین محمد عطا رهبر عملیاتی حمله یازده سپتامبر سال 2001 به دو آسمانخراش نیویورک و در تظاهرات میدان تحریر در قاهره- شهری که خانه پدری او در آن قرار داشت، نه اسمی و نه عکسی از او؛ نه در تظاهرات منجر به سرنگونی مبارک نه در تظاهرات بعد از آن علیه شورای نظامی حاکم، دیده نشد. با این که معاون بن لادن که بعد از کشته شدن او اکنون رهبر القاعده به شمار می رود، ایمن الظواهری(دکترو جرّاح) هم مصری است.

متکبّران بیگانه با مردم

حیرت انگیز است که این جماعت آخوند و پاسدار چرا به این مساله ساده بی توجه اند که بخش اعظم مردم ایران قرنها قبل از روی کار آمدن خمینی، مسلمان بوده اند( به نحوه ورود اسلام به ایران و مسلمان شدن مردم زرتشی این سرزمین کاری نداریم)،و این انواع گشت و نیروی بگیر و ببند به راه انداختن برای تحمیل ضوابط آخوند ساخته به مردم، این همه سانسور مطبوعات و کتاب و فیلم که همه تهدیدی برای اسلام آقایان است، نمایانگر چیزی انزجار مردم از دین و آیین آقایان که برای آن حاضرند کشت و کشتاری به بهای جان میلیونها انسان راه بیاندازند، نیست. تضاد و تقابلی که تا آب بازی در پارکها توسط جوانان و نوجوانان و «برخورد» با آن از سوی رژیم، دامنه آن گسترده است.

ما با جماعتی مرتجع و خودخواه و عقده یی طرف هستیم که با تحقیر دیگران، خود را بزرگ می بینند و با از آزار دادن مردم لذت می برند. اگر پاسداری هنگام وارد یا خارج شدن از مبال هم پایش سُر بخورد و سرش به دیوار بخورد و بمیرد یک شهیدی از او می سازند با هزار نبوغ. از این خطابه ها و تجلیلهایی که برای پاسدار تهرانی مقدم مسئول جهاد خود کفایی سپاه صادر شد، یک خط آن برای هزاران افسر و درجه دار نیروهای سه گانه ارتش که در جنگ 8 شرکت داشتند و شهید شدند، شنیده نشد. اگر تجلیلی از ارتشی ها شده از آن چند نفر متعفن و تملق گو و دستمال به دست و پابوس آخوندها، که بعضیهاشان در نوحه خوانی و ذکر آیه و حدیث از هیچ مداح اهل بیت و طلبه و روضه خوانی کم نداشتند - امثال صیاد شیرازی و بابایی- بوده است. بعد از سی و سه سال که نسلی عوض شده ورودی های ارتش در این مدت همه از فیلترهای متعدد گذشته اند، هنوز ارتش «بچه زن بابا»ست و گویی فقط پاسداراها در جبهه حضور داشته اند و کشته داده اند و ارتش در جنگ حضور نداشته است. برای ثبت و تدوین تجربیات جنگ، سالها بعد از پایان جنگ، تازه فرماندهان ارتش جرأت آن را پیدا کردند که از «مقام معظم رهبری» اجازه تنظیم و تدوین تجربیات ارتش در جنگ را تقاضا بکند. آن اوائل انقلاب و به قدرت رسیدن خمینی پلید که با سوء استفاده از احساسات مذهبی و نا آگاهی تودهای محروم ترساندن آنان از دشمنان اسلام و قرآن پایه های قدرت ویرانگر خود را محکم می کرد، دوره یی که امثال رجایی به وزرات و صدارت گمارده شدند و به طور پله یی تا پایین ترین سطوح مدیریت، همه جا شروع به مستقر کردن حزب اللهی های نفهم و بیشعور و لات منش کردند، لزوم سپردن مسئولیت به افراد متخصص در انجام کارها، از بحث های روز در آن زمان بود. رجایی مرتجع چون سایر یاران خمینی، «مکتبی بودن» را اصل می دانست و در مورد بی اهمیت بودن تخصص هم استدلال می کرد که بچه های حزب اللهی اگر سد ساختن بلد نیستند اینقدر می سازند و خراب می کنند تا یاد بگیرند! اینان اینطوری امکانات و فرصت های کشور را بباد دادند و با ظلم و اختناقی که راه انداختند ایران را به اولین کشور فرار مغزها تبدیل کردند. اگر بعد از سرنگونی شاه در ایران آزادی احزاب و آزادی مطبوعات رعایت شده و انتخابات واقعی برگزار می شد و قدرت سیاسی اداره کننده کشور، مثل همین لیبرال دموکراسی های غربی با رای مردم تعیین می شد، اگر شوراهای شکل گرفته در طی انقلاب و بعد از سقوط رژیم آریامهری مورد یورش و انهدام قرار نمی گرفت و این رژیم منحوس مذهبی برقرار نشده بود، بی تردید نیروهای متخصص کشور دستاوردهای فراوان علمی و فنی برای مردم وکشور می توانستند به ارمغان بیاورند و اکنون مردم از رفاه برخوردار بودند و کشور می توانست از پیشرفت در همه زمینه ها از جمله در صنایع هوا- فضا به مراتب بیش از آنچه اکنون هست و سالها قبل از این برخوردار شود.

آرزوی پاسدار سلیمانی برای شهادت توسط دشمنان دین و نکاتی برای یاد آوری

در طول ده سالی که از عملیات انهدام برجهای دوقلو توسط القاعده می گذرد، مطالب بسیاری در برنامه های تلویزیونی و در مطبوعات بین المللی در مورد آن رویداد و طراحانش و چگونگی دستگیری برخی از عوامل دست اندرکار آن طرح و بکار گرفتن شکنجه از سوی سیا علیه دستگیر شدگان گفته شده. از جمله در مورد چگونگی دستگیری خالد شیخ محمد پاکستانی، نفر نزدیک به بن لادن که آمریکا او را مسئول اصلی طرح ریزی عملیات حمله ویرانگر به دو آسمانخراش نیویورک می دانست و نحوه اعتراف گرفتن از او، اطلاعاتی منتشر شده است. بنا بر اطلاعات منتشر شده، ماموران سیا شکنجه موسوم به شبیه سازی غرق شدن یا ایجاد حالت خفگی با آب را در مدت یک ماه 180 بار در مورد او بکار گرفته بودند و آنچه سرانجام او را وادر به اعتراف کرد، نه این رفتن تا لب مرگ 180بار در یک ماه (به طور متوسط 6 با در روز) بلکه تهدید به مورد تجاوز قرار دادن زن و فرزندش در برابر خودش بود. من نمی دانم این پاسدار سلیمانی که بنا بر آنچه یکی از سایتهای رژیم در تجلیل از و نوشته بود در زمان شروع جنگ ایشان به شغل بنایی در کرمان اشتغال داشته است**، اگر به دست شکنجه گران سیا بیفتد و همان شکنجه حالت خفگی را در مورد او بکار بگیرند تا به اطلاعاتی که از می خواهند جواب بدهد(از جمله در مورد ترور رفیق حریری)، چند بارش را می تواند تحمل کند؟ به هر حال خالد شیخ محمد، به عنوان قهرمان و الهام بخش شناخته نمی شود،حتی برای مردم پاکستان، شاید فقط برای القاعده قهرمان باشد*، همچنان که آنهایی را هم که سپاه و تبلیغاتچی هایش به هر مناسبتی یا بی هیچ مناسبتی به عنوان قهرمان مورد ستایش قرار می دهند، فقط خود اینها می شناسند امّا هیچ جای ویژه یی در نزد مردم ایران ندارند، به دنیای بیگانه بامردم یک مشت متکبر و خود خواه که در سپاه پاسداران و بسیج سازمان یافته اند تعلق دارند نه به مردم . این رجز خوانیهای امروز سرداران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی علیه آمریکا نیز، به جز سایتهای وصل به سپاه مثل خبرگزاری فارس، حتی در سایتهای مختلف خبری داخل رژیم، مورد اعتنای چندانی نیست و برای مردم که اصلا ارزشی ندارد. جنگ اسلام و کفر امروز آقایان، مثل جنگ دیروزشان برای فتح قدس از راه کربلا، جنگ خصوصی یک عده آدم بیمار قدرت پرست است که سی سال است با سرکوبی و کشتار، رژیم منحوس ولایت فقیه را به مردم تحمیل کرده اند، تردیدی نیست که تا «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» پا برجاست، سرکوب و ستم و پایمال کردن مردم هم برقرار و برجا خواهد بود. از این بابت مرگ گروه گروه آنان به هر شکلی که باشد، جایی برای دلسوزی یا تجلیل نزد مردم ندارد. بنا بر این پاسداران ارتجاع، بی جهت بر طبل جنگ «اسلام با کفر» که هزینه های ویرانگری های آن باز هم کیسه مردم پرداخت خواهد شد، نکوبند. گر چه اگر زمین زیر پای اینان دهان باز کند و هرچه پاسدار است یکجا به دیار عدم رهسپار شوند، مانع بزرگی از راه مردم برای رسیدن به آزادی و به حقوقشان برداشته می شود، اما بهتر است که سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی هم مثل ارتش شاهنشاهی و گارد شاهنشاهی به دست مردم و با قیام و انقلاب مردم درهم کوبیده شود و این سرداران سپاه ضد ایرانی پاسدار انقلاب اسلامی، امثال جعفری و نقدی و رضایی و سلیمانی و آخوندهایی که احکام اسلامی جنایتکارانه علیه مردم و مبارزان راه آزادی صادر کرده اند، به خاطر جنایتشان محاکمه و مجازات شوند. این دستاورد بسیار بزرگی برای مردم ایران و برای دموکراسی در ایران همراه خواهد داشت.

منابع و توضیحات:

http://www.tabnak.ir/fa/news/205841 11-

http://www.suiglenews.com/newss_1511 2 -

*به جاست یاد آوری شود که تصویر چه گورا نزدیک به نیم قرن بعد از قتل او به دست عمّال سیا، هم در عکسهایی از قیام مردم تونس دیدیم، هم در تظاهرات مصر و هم تقریبا در هرجای دنیای که تظاهراتی علیه جبّاریت و چپاوال وعلیه فقر برگزار می شود ، از جمله تظاهرات مخالفت با جهانی سازی (آلتر موندیالیست) دیده می شود. بگذریم که میلیونها تصویر او به شکل پوستر و تی شرت هایی که تصویر او بر آن نقش بسته در کشورهای مختلف جهان فروخته شده و می شود.

6 آذر 1390 – 27 نوامبر 2011

تلویزیون تاسوعا و عاشورا برفک پخش کند

2011-11-25T23:54:00.002+01:00

تلویزیون تاسوعا و عاشورا برفک پخش کند

سایت الف - تاریخ انتشار : شنبه ۵ آذر ۱۳۹۰ ساعت ۰۰:۱۳

رئیس مرکز پاسخگویی یه سوالات دینی با اشاره به اینکه اگر تأکید بر شعور بیش از شور حسینی باشد عشق از بین می‌رود گفت: پخش برنامه‌ها و روضه‌های زیبا از کربلا و نجف از رسانه ملی در روزهای تاسوعا و عاشورا موجب خالی ماندن مساجد، تکیه ها و هیئتها می‌شود.

حجت الاسلام سیدمحمد سادات منصوری رئیس مرکز پاسگویی به سؤالات دینی سازمان تبلیغات اسلامی در گفتگو با مهر در رابطه با ایجاد جذابیت در برنامه های محرم برای تبدیل شور حسینی به شعور اظهار داشت: اعتقاد دارم بهترین کار فرهنگی از سوی رسانه‌ای چون صدا و سیما، عدم پخش هیچگونه برنامه ای در روزهای تاسوعا و عاشورای حسینی است.

وی افزود: تنها برنامه تلویزیون در این دو روز باید برفک باشد. چرا که وقتی سخنرانیها و این روضه های زیبا از کربلا و نجف پخش می شود به جای این که مردم به هیئتها و مساجد دعوت شوند آنها را در خانه نگاه می داریم و به این ترتیب مساجد و هیئتها و خیابانها خلوت می شوند و این ضربه ای به عاشورا خواهد بود.

سادات منصوری گفت: واقعه محرم و عاشورا را اگر با بحثهای کلامی و فلسفی بیان کنیم برای مخاطب جذابیتی نخواهد داشت. در بحثهای عاشورا باید عشق و شور حسینی را به شدت تقویت کرد و در کنار آن راهنمایی را اضافه کرد؛ نه این راهنمایی به حدی باشد که عشق و شور از بین برود.

رئیس مرکز پاسخگویی به سؤالات دینی با اشاره به اینکه این مسئله دارای ظرافت خاصی است و همه باید به آن توجه کنند گفت: اگر مراسم محرم را به سخنرانی خشک تبدیل کنیم و به شور توجه نکنیم، اصل عاشورا را از دست خواهیم داد. در مسئله عاشورا عشق بسیار پررنگ است، باید از این عشق و احساسات استفاده کرد و مردم را به سمت خدا سوق داد.

وی تأکید کرد: مشکل اعتقادی در جامعه ما نیست، اصل مشکل اخلاقی است، در این مراسم اگر چند نکته اخلاقی به جا مطرح شود به شدت بر مردم تأثیرگذار خواهد بود. در این مسئله ظریف اگر بخواهیم بیش از حد دخالت کنیم و یا سنتها را جا به جا کنیم اصل مسئله از بین می رود و جبران کردن آن غیر ممکن می شود.

وی گفت: هرقدر مداحان و سخنرانان دانش بیشتری داشته باشند و هیئتها هرچه بیشتر از روحانیون عالم و دانشمند استفاده کنند بیشتر می توان مردم را با واقعیتهای عاشورا آشنا کرد اما با اکتفا به مسائل سطحی هیچ ارتقایی در شعور عزاداران حاصل نمی شود و آسیبها همچنان ادامه می یابد.

حجت الاسلام سادات منصوری در رابطه با مسئله آسیب زدایی از عزاداریها تصریح کرد: این مسئله ظریف را باید به دقت مورد بررسی قرار داد مبادا موضوعی که آسیب نباشد اما ما آن را آسیب قلمداد کنیم. اولین گام این است که هر مسئله ای در حوزه ای علما و دانشمندان به صورت آسیب تشخیص داده شود و در آسیب اعلام کردن آن سلیقه اعمال نشود.

وی با اشاره به مسئله تحریفات عاشورایی و هشدار نسبت به عدم خواندن روضه های نادرست گفت: وقتی شخصیتهای علمی و آکادمیک صحبتهایی با یکدیگر مطرح می کنند، حرفها را میان عوام مردم آسیبهایی به دنبال دارد، چرا که از آن زمان به بعد مردم تصور می کنند که تمام روضه هایی که خوانده می شود با واقعیت تطابق ندارد و هیچ استفاده ای از روضه نمی کند.

رئیس مرکز پاسخگویی به سؤالات دینی اضافه کرد: این مسائل آکادمیک نباید در میان عوام الناس پخش شود، این مسائل باید به تدریج در کتابها اصلاح و به مداحان آموزش داده شود.

http://alef.ir/vdcbs8b85rhbf5p.uiur.html?131252

*درفش*

طنز جالب محمد رضا عالی پیام(هالو) با عنوان «من که دیگه رأی نمیدم»

دیپلماسی گوساله ها و مصادره پیشاپیش اسکار توسط وزارت ارشاد

ترانه زیبای The Sound of Silence - که در فیلم گراجوئت با شرکت داستین هافمن جزو موزیک متن آن بود

صحنه یی از فیلم به یاد ماندنی دکتر ژیواگو و صحنه یی از یک فیلم نصرت کریمی با شعری طنز آمیز همراه موزیک متن آن

گلشیفته فراهانی، نمایش خشم و عصیان، با نشان دادن پستان عریان

زنان در نیروهای مسلح پاکستان

روی آوردن پزشکان به مسافرکشی!

هوشیار زیباری خطاب به مجاهدین: اینجا کشور شما نیست

وصیتنامه ی ابومجتبا هادی خرسندی

زهر اسلام در زندگی روزانه ایرانیان

خشم و درماندگی مالکی، علت محاسبه تعویق ضرب الاجل بستن اشرف از نوامبر

تعویق تاریخ تعطیل کردن کمپ اشرف،آغازی برای حل مسالمت آمیز مساله

تنبیه بدنی بیرحمانه دانش آموزان در دبیرستانی در خاش

جمهوری اسلامی ایران چگونه تنگه هرمز را خواهد بست + تصاویر

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

مشت محکم روزگار بر پوزه پاسدار توّاب ساز

سید حسن نصرالله نماینده شرعی امام خامنه ای در لبنان

تظاهرات عاشورای 88 در تهران

نوحه خوانی زنان اشرفی و سینه زنی در اشرف

اجرای آثار موسیقی افسری راد در اسلو

اجرای آثار موسیقی افسری راد در اسلو

جوانه هست و می خیزد - ویدا فرهودی

آمادگی به کشتن دادن میلیونها نفر ویژگی دین و مذهب پاسدار سلیمانی

تلویزیون تاسوعا و عاشورا برفک پخش کند

درفش